Archive for the 'waarneming' Category

observaties, ant on the beach, computers, taal, waarneming, maatschappij, human technology, psychologie

Alles in een oogopslag

(Met dank aan Caroline voor deze gedachte)

Ik ga ook nog een boek schrijven met als titel “Alles in een oogopslag”. Meerdere mensen die ik sprak tijdens workshops in de afgelopen jaren over nieuwe ICT-tools hadden een dergelijke wens. “Ik zou graag een ding willen (’een ding’, dat mensen willen, ziet er in de hedendaagse beleving altijd uit als een soort iPad) waarmee ik altijd en overal direct alles in 1 oogopslag kan zien”.

Laat het even bezinken: *Alles*, … in 1 oogopslag.

Sic!, zouden de filosofen erachter schrijven.

Ik kijk er de deelnemers van mijn workshop niet op aan hoor: alle wensen zijn legitiem.

Het zegt wel iets over hoe we naar de wereld kijken en over de dingen denken.

“Alles onder handbereik” is ook een kanshebber voor de titel. En er is ook een werkboek bij: “Met 1 druk op de knop”. Het wordt trouwens geen lang boek, en de bijbehorende opdrachtjes zijn echt zo gemaakt. Misschien breng ik het wel uit als iPhone App.

Oja, het verhaal loopt niet goed af, helaas.

Popularity: 10% [?]

motoriek, kennislink, blog, neuropsychologie, geheugen, biologie, onderwijs, kennis, brein, websites, waarneming, gedrag, taal, psychologie

Blog-Alzheimer

Om redenen die ik niet nader zal noemen (maar Nederland is een klein landje) ben ik weer eens op zoek gegaan naar een serie artikelen die ik schreef voor Kennislink. Een paar daarvan schreef ik samen met Nienke van Atteveldt, een inmiddels gerespecteerd cognitief neurowetenschapper. (Ja ja, ik weet het, maar ik kom er ook nog wel). De weblinks bleken niet meer te kloppen. Een soort blog-Alzheimer: dat de beschermlaag van de zenuwverbindingen tussen mijn weblog en de site van kennislink in de loop der jaren is afgesleten, omdat die verbindingen zo goed als niet gebruikt werden. (Use it or lose it, riepen ze altijd, die hersenwetenschappers). Alhoewel ik eigenlijk niet weet of er verband is tussen de progressie van Alzheimer en of je bepaalde verbindingen actief gebruikt of niet, maar dat kunnen we aan Nienke vragen, die weet dat soort dingen.

Ik zet gewoon de hele lijst hier nog even op een rij, opnieuw. Voor de liefhebber:

Met Nienke:

De biologie van denken taal en bewustzijn

Over de aansturing van de spieren

Van Nienke:

Spook-ledematen

Van mij:

Hoe je denkt te doen

Schetsen op je netvlies

Een hoofd vol weetjes

Popularity: 10% [?]

geheugen, artificial life, design, cybernetics, computers, biologie, ant on the beach, waarneming, discussie, motoriek, robots, brein

Google car consciousness case-study (Cowabonga!)

O no. They’re doing it again. There are people discussing whether or not the “Google car” is conscious. Apparently nobody stopped them short. It brings back good old memories about good old artificial intelligence, and all the moderner types (connectionism, Alife, behavior-based robotics, etc…).

So I was thinking, we can either answer this question from an ‘engineering’ perspective, or from a ‘philosophy of mind’ perspective.  The philosophical answer I already know: the car will never be conscious, no matter how many special features it has. There’s simply too many hurdles to take. (Frame problem, symbol grounding problem, qualia problem, Chinese Room problems, Fodorian problems, the list goes on…). So let’s first look at the engineer’s point of view, because it seems a little bit more straightforward

Engineers will ask: what is the car’s performance? Can it do things? More specifically: can it do the *right things*. More specifically: Is it capable of doing whatever it is that you need to be able to do if you want to show that you’re sentient?

Here trouble starts already. If we have a good test measure, then we’re happy. Engineers can design a good test to find out whether the car meets its challenge, provided that the challenge is measurable.

So what do you need to be capable of if you should want to be conscious? We don’t want this question turn into a philosophical one of course, so we need to look at observable measurable behaviors. Do we have examples of conscious systems? What do they do, typically? Well, *we’re* conscious. So what do we do?

More problems. We do SO MANY THINGS. What is the relevant aspect of our behavior? What is the property of our behaviors that signals consciousness? Hard one to answer.

Let’s turn it around. What do systems do that are NOT conscious? Perhaps we can substract all of their regular behaviors from the set of our behaviors and see what’s left.

Rocks. For example. Rocks are not conscious. What do rocks do? Well, they sit still. They wear out and turn into sand. And they respond to gravitational forces in the Newtonian way (throw one and see).

We also sit still. So we shouldn’t take that as a sign of consciousness. And the fact that we turn to sand at some point (ashes to ashes) also should’t be of interest. And our response to gravity: not important. Right: we can cross of at least some from our list. Let’s see what’s left. Anywhere near the crash-test laboratory set-up?

Bummer. Still too many behaviors left potentially relevant for consciousness. And apart from rocks, I don’t know many other examples of systems of which I can safely say  that they are definitely NOT conscious. Insects for example. Do I know for sure they are not conscious? I’ve read papers arguing for the consciousness of E.Coli bacteria. There are actually people (mainly in the 19-seventies though) telling me that the earth itself is somehow sentient, and that’s a rock!

I’m sorry. I cannot give the engineer any good definition of conscious behavior that he could use in a test. We’re thrown back into philosophy, even if we deliberately tried to avoid it.

Reflecting on this exercise I think perhaps the question “Is the Google Car conscious”, should be reinterpreted as aiming for something different altogether. Up until now, we’ve been discussing what would be a reasonable argument for or against the thesis that the car is conscious. Perhaps the whole idea of a reasonable argument is the problem. We’ve just found out that it is very difficult if not impossible to give reasonable arguments, simply because we have no clue what would count as conscious behavior and what not.

But we could also use the ‘case’ of the Google Car a different way. We could ask ourselves, on our gut-feeling: “Right from the hart, is the car conscious or not?”. Personally, I would say no. Perhaps you would say yes. We could either decide democratically (ask 1000 people). Or we could ask the most emininent professor in the room, provided s/he’s able to give us an skilled expert, gut-feeling answer (and not an argument based on reason).

Then, once we’ve decided first whether the car is conscious or not, we now have a different situation and a different engineering question to ask. Suppose, for example,  we decide the car is conscious. We now have a system, completely open to us (since we’ve built it ourselves), and we know it’s conscious. So now the question becomes: what made it conscious? That is an interesting question. And in our attempt at answering it we actually might learn a lot about consciousness.

I think it is the sort of question cognitive science actually has been trying to answer all along, be it about consciousness, or memory, intelligence, emotion, or motor planning. It is a question that stems from creating a working hypothesis about  a mechanic model (this model *has* quality A) and then doing the reverse engineering job of trying to find out what in the mechanics made it such that A is present.

It’s not really about the real thing though. It is a thoroughly pragmatic affair. We’ve first *decided* (based on no rational argument) that the model has A, and only given that hypothesis we analyse the system in the way we do. But I think it is a good way of doing science.

And quite designerly at that! Cowabonga!

Popularity: 17% [?]

realisme, theater, emotie, observaties, waarneming, kunst, cartoons

Kungfu in 3D

Vandaag ben ik voor het eerst naar “zo’n 3D film” geweest. De afgelopen jaren zijn die als paddestoelen uit de grond opgesproten, maar ik had deze stap in de menselijke vooruitgang vooralsnog gemist. Wel keek ik ooit een 3D film met Michael Jackson in de hoofdrol, in Disney World. In diezelfde vakantie stond ik ook op het World Trade Centre. Zowel het flatgebouw als de rood-groene brilletjes behoren nu definitief tot het verleden. In plaats daarvan zaten wij nu gedrie met een kekke zwarte zonnebril naar Kung Fu Panda II te staren. (Het staren is een inside joke voor wie bekend is met het fenomeen Kung Fu Panda). Het voelde een beetje alsof je jarenlang yoghurt-met-een-beetje roosvicee gewend was, en dan ineens dubbelvla met slagroom en een lepeltje advocaat als toetje krijgt: man, wat knalt dat je waarnemingssysteem in zeg, die hyper-realistische computer-animaties, en dan ook nog in 3D. Ik weet zeker dat het normaal gaat worden. Voor de meesten van jullie is het waarschijnlijk al ‘gewoon’. Dat is zo met dubbelvla en slagroom - als je het elke dag eet - en dat is zo met hyper-realistische animaties in 3D. Het is zelfs al een beetje zo met Al Quaida.

Popularity: 19% [?]

producten, observaties, onderwijs, waarneming, human technology

Goed tot uitstekend

Mijn studenten zouden het goed doen als product-reviewers voor Kieskeurig.nl, of als presentator in zo’n “we testen vandaag de nieuwe Audi hatchback family edition”-item voor een of ander autoprogramma op SBS6. Ze schrijven bijvoorbeeld als resultaat van de evaluatie van een product:

“De affordances zijn over het algemeen goed tot uitstekend”

Popularity: 16% [?]

creativiteit, observaties, kennis, waarneming

Redeneren

Jonas is een kind van de nieuwe generatie. Hij stond in de kamer, keek voor zich, spreidde zijn handen zo een beetje uit naar het gebied dat hij in het directe zicht had en zei:

“Dit, is eigenlijk een TV”.

“Hoe bedoel je?”, zei zijn moeder, die duidelijk niet van de nieuwe generatie was maar nog van de vorige, toen de meeste dingen nog niet gewoon een TV waren.

“Nou dit, allemaal”, antwoordde hij, maakte daarbij wat nonchalante cirkelbewegingen. “Dit is allemaal hier is een TV, zo dit hier allemaal voor mij. Jij ook, dus. Jij bent op TV. Ha ha”.

Ik, die altijd slimmer wil zijn dan iedereen, voegde er aan toe: “Nou, dan zit jij ook in de TV. Want die TV van jou is ook hier achter je, waar ik ben, en daar links van je bij de tafel en daar rechts bij de box. En jij staat er immers middenin?”.

“Ja, ha ha, dat is waar”. Geen verwarring te bespeuren. “Ik zit in de TV!”.

“En die TV…”, deed ik er nog een schepje bovenop “zit die dan ook *in* jou?” (ik ben zo’n vader die altijd net iets te ver gaat).”Ik bedoel: zit hij ook helemaal binnenin je, in het midden van je buik?”.

“Jahoor, daar zit ook TV. Die is voor de bloedlichaampjes, de soldaatjes”, riposteerde mijn hedendaagse gestudeerde zoon zonder waarneembare denkpauze. “Die soldaatjes moeten vechten tegen de bacterieen. En die bacterieen zijn de TV. Dus de bloedlichaampjes moeten vechten tegen de TV! Ha ha”.

Ik keek hem verbluft aan, en moest mijn nederlaag erkennen. Hier kon ik, zoals de Amerikanen zeggen, mijn hoofd niet meer omheen krijgen. Triomfantelijk slenterde mijn zoon vervolgens naar zijn werkbankje, onderwijl het pasgeleerde liedje van de groep 2 eindmusical zingend. Aldaar vouwde hij nog enkele papieren vliegtuigen.

Popularity: 9% [?]

ant on the beach, design, promotie, observaties, kennis, websites, waarneming, video

Traces..

Volg de vorderingen van het TRACES project hier

Popularity: 19% [?]

design, ant on the beach, kennis, waarneming, human technology

Gezocht: deelnemers experiment

Lieve vrienden kennissen collegae studenten webloglezers,

Op ma 2, di 3, wo 4, en op do 12 en vr 13 mei, (2011) over de dag verspreid, draait er een experiment met onze nieuwe interactieve opstelling. Het is in LEF, een brainstormfaciliteit van Rijkswaterstaat (Utrecht, net onder de A12, Sneltram Nieuwegein en achter Transferium). Elke testsessie duurt telkens 1.5 uur. We doen er drie per dag (ochtend vroege middag late middag)

We zoeken nog deelnemers, van verschillende formaten. Ben je niet op je mondje gevallen en denk je graag mee over nieuwe mogelijkheden (vind je ‘brainstormen’ leuk om te doen) en hoor je tot een van de volgende groepen:

1) (studenten) Interactieve techneuten, gadget-liefhebbers en/of game designers

2) (studenten) Communicatie professionals, marketingguru’s, social-media professionals

3)  (studenten) Professionals in educatie (basisschool, PABO, etc) of als je anderszins veel verstand hebt van kinderen.

Voldoe jij aan een van deze drie ‘archetypes’ en wil je graag meehelpen met mijn onderzoek (en dat van Aniek en Tim en Sijme, mijn afstudeerstudenten), geef je dan op bij mij. Ik hoor graag van jullie!

Thanks
Jelle

Popularity: 17% [?]

geheugen, ant on the beach, observaties, design, geschiedenis, cybernetics, sporen, neuropsychologie, onderwijs, brein, maatschappij, waarneming, gedrag, kennis, taal, psychologie

Gregory Bateson

Popularity: 33% [?]

implantaat, Noot, robots, discussie, brein, waarneming, human technology

Het oog is geen camera

Ik zocht naar een gadget die Sjoerd van Van Berlo mij liet zien, een klein cameraatje achter je oor dat hetzelfde doet als NOOT, maar dan met video. Alleen verkrijgbaar in Taiwan geloof ik. Ben de naam even kwijt. Hoe dan ook, wat ik in plaats daarvan vond was dit . Een filmmaker die in zijn lege oogkas een nep-oog met daarin een camera wil installeren. Weer een small step voor de cyborg, maar een big step voor (het verdwijnen van) mankind.

Er is een gevaar met metaforen. Kees, mijn hoogleraar, hield het mij onlangs nog voor (en ik *wist* het al, kan je nagaan. Ik heb studenten in Den Haag enkele jaren lang vermoeid met het feit dat het oog geen camera is. De mensen die het tentamen gemaakt hebben moeten de vraag nog weten: noem drie verschillen tussen de werking van het oog en de werking van een camera. Zo gevaarlijk zijn ze, die metaforen) Zodra je zegt: een camera werkt zoals een oog, dan ligt de omkering al op de loer: het oog werkt als een camera. En dat is niet zo. Een oog werkt helemaal niet als een camera. Noem de drie verschillen.

Maar de werkelijkheid heeft de filosofie ingehaald. We maken het nu zelf waar. Ons oog wordt een camera. We vermaken (als in, je kleding vermaken) onszelf, tot precies die metaforen aan de hand waarvan we onszelf eerder hadden gedegradeerd tot louter mechanismen. Het oor wordt een microfoon. Het oog wordt een camera. De neus schaffen we gewoon af: wat moet je daar nu nog mee in een informatiemaatschappij? Tast wordt ‘detectie’. Lopen wordt een gekke vorm van rijden zonder wielen. Praten wordt emailen zonder toetsenbord. Het evenwichtsorgaan wordt de accellerometer in onze iPhone. En ons brein wordt vanzelf de database die het niet was, maar waar we dat arme orgaan wel al die tijd mee bleven vergelijken.

Als de tijd gekomen is, dan zal de beoordelingssoftware in mijn brein alle tentamenvragen over het oog alsnog met terugwerkende kracht goed rekenen.

Popularity: 26% [?]

Next »