Vandaag opgepikt via Petra, Project Wildeman. Tekst, klank, muziek, theater, vormgeving. Ik zie helaas geen optredens voor 2012 - maar help me herinneren dat ze bestaan als ze weer op tour gaan. De website is al cool: hij begint direct volledig in audio.

Popularity: 3% [?]

(Met dank aan Caroline voor deze gedachte)

Ik ga ook nog een boek schrijven met als titel “Alles in een oogopslag”. Meerdere mensen die ik sprak tijdens workshops in de afgelopen jaren over nieuwe ICT-tools hadden een dergelijke wens. “Ik zou graag een ding willen (’een ding’, dat mensen willen, ziet er in de hedendaagse beleving altijd uit als een soort iPad) waarmee ik altijd en overal direct alles in 1 oogopslag kan zien”.

Laat het even bezinken: *Alles*, … in 1 oogopslag.

Sic!, zouden de filosofen erachter schrijven.

Ik kijk er de deelnemers van mijn workshop niet op aan hoor: alle wensen zijn legitiem.

Het zegt wel iets over hoe we naar de wereld kijken en over de dingen denken.

“Alles onder handbereik” is ook een kanshebber voor de titel. En er is ook een werkboek bij: “Met 1 druk op de knop”. Het wordt trouwens geen lang boek, en de bijbehorende opdrachtjes zijn echt zo gemaakt. Misschien breng ik het wel uit als iPhone App.

Oja, het verhaal loopt niet goed af, helaas.

Popularity: 10% [?]

Om redenen die ik niet nader zal noemen (maar Nederland is een klein landje) ben ik weer eens op zoek gegaan naar een serie artikelen die ik schreef voor Kennislink. Een paar daarvan schreef ik samen met Nienke van Atteveldt, een inmiddels gerespecteerd cognitief neurowetenschapper. (Ja ja, ik weet het, maar ik kom er ook nog wel). De weblinks bleken niet meer te kloppen. Een soort blog-Alzheimer: dat de beschermlaag van de zenuwverbindingen tussen mijn weblog en de site van kennislink in de loop der jaren is afgesleten, omdat die verbindingen zo goed als niet gebruikt werden. (Use it or lose it, riepen ze altijd, die hersenwetenschappers). Alhoewel ik eigenlijk niet weet of er verband is tussen de progressie van Alzheimer en of je bepaalde verbindingen actief gebruikt of niet, maar dat kunnen we aan Nienke vragen, die weet dat soort dingen.

Ik zet gewoon de hele lijst hier nog even op een rij, opnieuw. Voor de liefhebber:

Met Nienke:

De biologie van denken taal en bewustzijn

Over de aansturing van de spieren

Van Nienke:

Spook-ledematen

Van mij:

Hoe je denkt te doen

Schetsen op je netvlies

Een hoofd vol weetjes

Popularity: 10% [?]

This afternoon I arrived in Dagstuhl, a small village close to Wadern, a town two hours by RegionalBahn south of Frankfurt, Deutschland. I am here to discuss issues of ‘human and computer problem solving’, and whether we (who?, well, ‘us’) are in need of new foundations. (Some pictures appended below). I am honored to have been invited by Iris, since I am certainly not the expert in this field (and several of the people I met so far are pretty much The Expert). So I get to learn a lot. And yet it is a return to old times, since the world of problem representations, state spaces, search algorithms, frame problem, etc…, is the world of Cognitive Science that I was academically trained in. It’s fun to be back again! And I do hope I can build some bridges to my current Phd work, since I realize I have been drifting away from the things I was educated in quite a lot. The nice thing about this Seminar is that there are people from psychology departments and people from Computer Science, so there is enough opportunity for cross-disciplinary connections. But of course also we should expect some cultural clashes and misunderstandings. (My secret mission is to investigate (the lack of) shared understanding between scientists :-).

Talking about problem solving: In the train to Frankfurt there was a nice conversation I overheard:

Man with no train ticket “So I have to get out?”
Female inspector “You know that you have to have a ticket on the train”
Man, mocking: “But if you could only tell me what to do?”
Woman: “No no, you know that you have to have a ticket. No ticket, no train”.

So she indicated what he had to know
He then asked what he had to do (in the hope of not having to do anything)
And she then repeated what he should have known once more.

I hope we get to have good discussion on the relation between doing and knowing, and whether there is much of a difference in practice.

The Dagstuhl Premises (Schloss Dagstuhl). [I sleep on the other side of the road in a 60’s computer-science-lab-style appendix to the actual Schloss…]

Academic Seminar visitor Yellow von Diek visits the Dagstuhl Castle Ruins.

Seminar Co-Organizer Iris, not quite ready to accept that Boosting can get you arbitrary good results

Popularity: 20% [?]

In het Achtuurjournaal van vandaag spreekt men over een ‘opstandelingenleider’ die de mensen toespreekt om kalm te blijven.

Bij ‘opstandelingenleider’ denk ik aan een soort kwaaie boer met een kalashnikov, hechtingen in het voorhoofd en een ouwe legertruck onder zijn kont.
Op Al Jazeera blijkt de beste man een naam en functie te hebben: “Mahmoud Jibril is a senior member of the opposition the National Transitional Council”
Of om precies te zijn voorzitter van de executive board van die club.

Dr. Mahmoud Jibril

Holder of a Doctorate in strategic planning and decision-making from the University of Pittsburg in Pennsylvania ,where he was teaching at the same University. He published several books on strategic planning and had a leading role in the drafting of the United Arab Training Manual. He managed numerous training for Arab Leaders. In 2007 he was appointed in Libya as head of the National Economic Development Board for the promotion of liberalization and privatization policies. He left his position in 2010. He was involved in the “Libya Vision” project aiming at instituting democracy in Libya.

Kijk, een man met een visie en theorie op zak, in plaats van een rits handgranaten.

In het Achtuurjournaal noemen ze de voorzitter van de Nationale Overgangsraad (dat is niet hetzelfde als de voorzitter van de Executive Board, even goed het organigrammetje bekijken op de site van de NTC) eenvoudigweg “Voorzitter Nationale Overgangsraad”

Ach, de schoonheid van de eenvoud. Maar waarom zetten ze onder de kop van Obama dan ook niet gewoon “President van Amerika” en bij een shot van Wilders: “Hollandse Dorpsgek”?

Elders in de wereldmedia heeft ook de voorzitter van de Nationale Overgangsraad gewoon een naam, een universitaire titel, is rechter, voorzitter van het hof van strafrecht en studeerde af toen ik geboren werd, kortom een man met een titelatuur die vermeld zou mogen worden:

Mr Abdul Jalil was born in the city of Bayda, east Libya, in 1952. He graduated from the department of Shari’a and Law in the Arabic Language and Islamic Studies faculty of The University of Libya in 1975. Mr. Abdul Jalil was appointed Assistant to the Secretary of the Public Prosecutor in the city of Al-Bayda, and was appointed a judge in 1978. In 2002, he was appointed President of the Court of Appeals and then President of the Court in Al Bayda, before being made Minister of Justice in 2007.

(Dit vond ik met 1 klik op de uitgebreide en professionele website van de NTC, die inhoudelijk en technisch ook wat beter in elkaar zit dan de NOS.nl site: http://www.ntclibya.com/ 

Beste NOS, dit de mensen waar we de komende jaren mee moeten gaan praten. Een beetje respect he!

Popularity: 15% [?]

Next week I will attend a seminar on (Human) Problem Solving. One of the speakers, Prof. William Batchelder, already published his slides, filled with (well-known) riddles and puzzles.

This is one of them, perhaps you already know of it.

Three friends traveling together walk into a hotel and ask for a room.
The manager tells them that the available room costs $30.
Each pays $10, and then they go up to the room.
Afterwards, the manager realizes he overcharged for the room and sends $5 back with the Bell Hop.
On the way to the room, the Bell Hop realizes that these people are not expecting to get any money back. He decides to pocket $2 of the overcharge and gives the people in the room $3 back.
If the three travelers initially paid $10 each, and each got $1 back, then they each paid $9 for the room.
$9 x 3 = $27.
Adding to that the $2 the Bell Hop kept for himself brings the total amount paid for the room to $29.
What happened to the 30th dollar?

Everybody see the trick?

What I found mostly interesting about it  - looking at it introspectively - is that I only needed to *glance* over the text for a second, in order to already see the ‘problem’/paradox. So that happened very quick! This means ‘understanding the puzzle’ is very easy, in this case. That is not always so, sometimes you will say ‘huh? again’? because you need more time to get what the problem is (even before solving it). Then I read it more carefully, but for the next minute or so I was only confirming that what had already suprised my in the first instant, was indeed the ‘puzzle’ that needed to be solved. So no information was added to my system, just a fact-check on my first grasp of what I had seen. Only in the second minute, when I started to deliberately teasing out ‘elements’ and telling myself ‘facts’ and statements “it must be true that … and so it must be true that … and in any case what you have is … “, then suddenly I saw the trick being played on the reader. That also ‘fell from the sky’ in an instant. “Wait a minute… they’re doing … while they should be …” The big puzzle of course is: what happens in (my)/ the readers mind over these 2 minutes? How does problem solving work? I hope to be a bit the wiser after next week ..

Btw MY point at the seminar will probably be something in the line of arguing that THESE kinds of riddles are NOT the sort of ‘problems’ that human beings confront in daily life - that is not unless you read blogs with riddles all day long. But I am afraid that I am still a long way of having MY slides ready - ooff…

“One dollar got lost? Not my problem!, said the Bell Hop, and he went out and bought himself his free pack of sigarettes”

Popularity: 15% [?]

In het bedrijf waar ik werk krijg ik met enige regelmaat het volgende type email:

“Op X zal er door directeur Y een presentatie worden gegeven voor medewerkers over de ontwikkelingen/voortgang/plannen rondom het project Z.”

Als je zo’n zin heel precies leest dan veronderstelt de zin volgens mij al dat ik, als ontvanger van de email, tenminste *iets* weet van het bestaan van project Z, en dat daar ontwikkelingen/voortgang/plannen rondom zijn. Dat is echter doorgaans niet het geval: dit is de email waarmee project Z voor het eerst ‘uitgegoten wordt’ over ‘medewerkers’ zoals ik. Soms weet ik niet eens wie directeur Y is. Een meestal heb ik op datum X al heel veel afspraken, dus uiteindelijk kom ik alsnog niet te weten waar het nou eigenlijk over ging. Waarom niet een email met iets als: “Hallo, ik ben Y, de directeur van directeur Q, de direct leidinggevende van jouw manager P. Je wist het misschien nog niet, maar er is dus een project Z. Wij (Q en ik) zijn daar heel druk mee geweest het afgelopen jaar. (ontwikkelingen, voortgang, plannen, …the works). Daar willen we je graag van op de hoogte stellen, want we kunnen ondertussen aan bijna niets anders meer denken. Kun je toevallig op datum Y? (Zo niet, wat komt jou het beste uit?) Veel groetjes, mede namens Q … etc.

Popularity: 11% [?]

Ik ben afgestudeerd op ‘de leersprong’. Ik heb daar een neuraal netwerkje voor geprogrammeerd gebaseerd op een algoritme van een zekere mijnheer Pineda. Dat was niet zo bijzonder, dat netwerkje, en mijn programma, maar ik roep nog wel eens trots dat ik een neuraal netwerk ik C++ heb geprogrammeerd en dat dwingt toch een zeker respect af bij ingenieurs. Dus nuttig was het wel, dat werkje. De leersprong, ondertussen, is populair geworden door het boek Oei ik groei, waar op iedere bladzijde weer een nieuwe leersprong of sub-leersprong staat beschreven. Als je baby een beetje raar doet, huilerig is of niet wil slapen: geen zorgen, het is gewoon een leersprong. Vandaag was de dag van de leersprongen: Baby S. heeft de controle over zijn eigen hand ontdekt en is daar zo van onder de indruk dat hij tegelijk ook voor het eerst is begonnen met dromen. Helaas zijn het nachtmerries, althans afgaande op de angstschreeuw waarmee hij vannacht wakker werd. (Angstschreeuw is het woord met het grootste medeklinkercluster, maar dat terzijde). Zoon J., ondertussen, schreef zojuist een verhaal, met een titel, en 26 woorden, een kop en een staart. Nu ik nog. de dag is nog niet om. Dit is de dag van de leersprongen. Ik voel dat het beslissende inzicht, dat nodig is voor mijn proefschrift, al om het hoekje loert. Kom, spring er maar in, inzicht!

Popularity: 17% [?]

Jonas was bezig met namen schrijven en ontdekte, dat Sil “van ons allemaal een letter heeft”: de S van jonaS, de I van mIrjam en de L van jeLle. Nooit aan gedacht! (Onbewust kan het natuurlijk geen toeval zijn).

Popularity: 12% [?]

De vele versprekingen vandaag op de televisie (Obama is dood) zijn een mooi voorbeeld van psycholinguistiek: de studie van menselijk taalgebruik. Verschillende soorten versprekingen geven aanwijzingen voor de manier waarop onze taalmachine werkt. Osama en Obama lijken erg op elkaar en dan ook nog op meerdere manieren. Het idee is dat allerlei woorden, en binnen de woorden weer de losse klanken, met elkaar vechten om de aandacht. De taal-elementen die het sterkst actief zijn op het moment dat er ‘gepubliceerd’ moet worden (op het moment dat je mond aan de slag gaat om datgene uit te spreken waar daar binnenin om gevochten wordt), dan wint het woord (en binnen dat woord de klank) die het meest actief is. Als je Osama wilt gaan zeggen, dan is Obama al direct actief op het ‘betekenisniveau’. Net zoals, waarschijnlijk, de begrippen: Bush, Afghanistan, Moslim, Terrorist, Baard, Grot, en wellicht ook Wilders, Egypte (sinds kort), Woestijn, … nu ja al die associaties die je zou kunnen bedenken. Maar Obama wordt nog extra actief. Als je Osama wilt gaan zeggen, dan worden tijdens de O al direct ook de andere klanken SA en MA “klaargezet” om uitgesproken te worden. Het punt is alleen dat ook alvast de B van Bin Laden wordt geactiveerd. En terwijl je dus Osama wilde gaan zeggen, zorgt de B die netjes is klaargezet voor BIN LADEN er voor dat je per ongeluk OBA zegt in plaats van OSA. Ik weet niet meer zeker hoe dat heet. Anticipatie? Het is het omgekeerde van een “perseveratie”, dat is als je een reeds uitgesproken klank nog een keer gebruikt: President Push. Nu wordt dus de B naar voren gehaald. Het is ongetwijfeld een wisselwerking: het licht geactiveerde woord OBAMA zorgt ervoor dat de B van BIN al extra actief wordt, en de B van BIN zorgt er voor dat OBAMA het uiteindelijk wint van OSAMA. Wat uiteindelijk weer overeenkomt met de feiten.

Popularity: 9% [?]