Ik werk veel met het begrip ‘koppeling’. Dat komt uit die theorie van Embodied Cognition: dynamic couplings emerge within in the continuous interaction between the organism and its environment. Ik heb hier en daar beweerd dat je dus moet streven naar een sterke ‘koppelingen’ tussen mens en product, als je een interactief product ontwerpt. Gebruiksonvriendelijke producten veroorzaken een ‘kink’ in de kabel van de interactie: je ervaart ontkoppeling. Fijne producten zitten als dat ouwe leren jasje dat je maar niet weg kan doen: jij en dat jasje zijn samen een. Er is een sterke koppeling en die wordt in het gebruik telkens herbevestigd.

Maar ik heb ook een sterke koppeling met mijn computer. Ik zit maar te typen en te surfen en vooral die email, die koppelt zich aan mij als een stalker waar ik niet vanaf kom. Twitter heb ik nog op afstand kunnen houden, maar alhoewel de zon schijnt en mijn rug pauze nodig heeft en ik nog niet eens heb gelunched zit ik hier dit weblog te schrijven. Belachelijk! Dit is niet de koppeling die ik voor ogen had.

Ik stel voor dat er een onderscheid moet komen tussen *goede* koppelingen, die een positieve vorm van symbiose tot gevolg hebben, of in ieder geval een vorm waar *ik* uiteindelijk beter van word. En dan heb je ook slechte koppelingen. Die werken net zoals verslavingen. Ik koppel aan de email en aan dat grote mooie scherm met al die windowtjes met tekstjes die naar mij roepen dat ze gelezen worden net zoals ik koppel aan die koek in de koektrommel, dat wijntje als ik thuis kom van het werk, en zoals anderen zich koppelen aan sigaretten, televisie, shoppen, je werk, of aan cocaine of crack.

De verslavingskoppeling aan je computer en internet is de meest gevaarlijke. Het lijkt namelijk alsof ik stiekem toch een goede daad heb gedaan. Alsof ik door het spuiten van mijn informatie-heroine tegelijkertijd toch iets goeds doe. Ik heb toch immers dit blogje geschreven? Heb ik daarvan niet iets geleerd (altijd goed, iets leren) heb ik daarmee niet iets gepresteerd (altijd goed, iets bedenken, iets maken) heb ik daarmee anderen geen leesplezier geschonken (altijd goed, iets voor een ander doen). En toch is het slecht. Het is drugs zoals ieder andere vorm.

Ik ga stoppen!

Ik begin morgen!

Popularity: 8% [?]