discussie, dagelijkse ergernissen
Martijn van de hersenstichting
Martijn van de hersenstichting was hier net. Ik wilde hem met alle liefde steunen. Belangrijk werk, de hersenstichting. Aardige vriendelijke jongen, Martijn. Het probleem: de hersenstichting, en zoveel andere goede doelen organisaties, is te professioneel geworden. Op een glanzend kleurenformulier kan ik geen geld storten, maar een machting invullen. En dan ga ik voor een vast bedrag storten, per maand. Ik kan het Op Elk Moment Opzeggen met een Telefoontje van Twintig Seconden. Maar ondanks de verkooptechnieken van Martijn ga ik dat niet doen. Het klinkt teveel als de technieken van Ziggo en UPC en mijn energiemaatschappij. Te ingewikkeld. Te suggestief. “Maar het is toch heel gemakkelijk om het op te zeggen. Je kunt gewoon een briefje op de koelkast plakken, en dan zeg je het over een week al weer op”. Ha ha. Grappige logica.
Geen geld voor de hersenstichting van mij. Tenzij je me een rekeningnummer geeft waar ik direct eenmalig een bedrag kan storten.
Popularity: 17% [?]
26 Apr 2010 admin
Beste Jelle,
Je open uitnodiging kan ik niet voorbij laten gaan. Het nummer van de Hersenstichting is Giro 860 tnv Hersenstichting Nederland in Den Haag.
Mocht je direct online een donatie willen doen, kun naar deze pagina op onze site gaan: http://www.hersenstichting.nl/help-mee/direct-online-doneren.html.
Hier kun je zelfs met Ideal of Paypal ons eenmalig steunen.
Alvast bedankt voor je bijdrage!
Met vriendelijke groet,
Willeke Munneke
Hersenstichting Nederland
Holy cow, je bent zelf op je eigen weblog niet meer veilig voor de professionaliteit van de goeie doelen organisaties. Wel sportief, dat Willeke Munneke in haar VRIJE TIJD alle weblogs van Nederland scant op het woord *hersenstichting*.
Lol, prachtig dit
Maar, ik ben het er helemaal mee eens. Hier ook al weleens van die gladde jongens aan de deur gehad. Op straat is al erg, maar aan de deur?! Ik heb toen ook gezegd “ga maar collecteren dan geef ik wel wat, maar hier doe ik niet aan mee”. En het ergste dat ze ooit zeiden was: “Als u wilt dan bel ik zelf wel morgen voor u op dat u het toch niet doet!” Dan is het wel meteen duidelijk waar het om te doen is. Als de ‘klant’ eenmaal binnen is zijn ze klaar met hun werk. En ken je deze al? Op straat: “Heeft u even een minuutje?” “Nee, ik heb haast” “Dan loop ik even met u mee!” “Nee bedankt” :S Grrr) Maar blijkbaar levert het de goede doelen wel meer op dan het ze kost…
Ik heb geld overgemaakt naar de hersenstichting, het lukte!
Bedankt Willeke. Ga wel nog eens kijken of ze die betaalmogelijkheid nou expres hebben verstopt in de site, of dat ik gewoon niet goed had gekeken.
Zo heb ik ooit eens een middag besteed aan het omzetten van TAN codes via de mobiele telefoon, terug naar TAN codes op papier (dat wilde ik, ja). Uiteindelijk bleek dat het kon, maar die man van de postbank zei dat het echt absoluut eigenlijk niet de bedoeling was en daarom ook niet via de site te vinden was…
hmm, even gekeken.
eigenlijk, als ik eerlijk ben, heb ik niet zo goed gekeken. onder “HELP MEE” is een sub-tabje met “direct online doneren”.
Had ik niet gezien, de eerste keer, omdat ik natuurlijk blind van woede al had aangenomen dat zo’n mogelijkheid ‘wel niet zou bestaan’. Ja, daar heb ik mijzelf.
maarrrrr,
daar staat tegenover dat ze LIEVER willen dat ik donateur wordt, dat spreekt wel uit de opzet van de website.
Ik vind het maar niets, die automatische ‘wij maken het voor u gemakkelijk’ systemen. ‘u hoeft niet meer zelf na te denken, wij denken wel voor u’.
ik gebruik liever mijn eigen hersenen!
Zeg Willeke, ik begrijp niet helemaal wat jou precies onderscheidt van de gladde jongen die je met afgrijzen beschrijft.
Het is interessant om na te denken over charitas, zeker in jouw positie, Willeke. Wij aardbewoners zijn niemand iets verschuldigd. Charitas is dus iets waar je aan mee kunt doen omdat je daar zelf zin in hebt. Instanties (de hersenstichting, en andere dakloze accordeonspelers bij het station) weten echter dat schuld een parasiet is die heel gemeen in de Westerse cultuur ingevreten is.
‘Nee, hoor, ik geef niks aan de hersenstichting.’
‘Waarom?’ (vraagt de gladde jongen)
‘Omdat ik daar geen zin n heb. Omdat ik niemand iets verschuldigd ben.’
‘Maarmaarmaarmaar!’
De kunst is om je hier goed bij te blijven voelen en niet boos (’:S Grrr’ zoals jij, Willeke).
Rik, haal je Marieke (mijn goede vriendin, die hersenonderzoek doet en haar lekkerste recepten vrijelijk op internet publiceert maar voor zover ik weet nog nimmer een collectebus ter hand heeft genomen) nu niet door elkaar met Willeke (schriftelijk communicator voor de hersenstichting en ook, zo ontdekte ik net, een frequente bijdrager van ‘kennislink’, de scholieren-wat-moet-ik-kiezen-voor-mijn-werkstuk-onderwerpen site waar ik ooit ook nog eens wat voor schreef en volgens mij trouwens ook een heel aardige vrouw)?
Oja, sorry Marieke. En sorry Willeke. maar vooral: sorry Marieke!