Twintig Tien
Vandaag voor het eerst gehoord, weliswaar in het Engels, bij NOVA: “Their plans for elections in twenty-ten“. Ik vroeg me al af hoe lang het zou duren voordat we de tweeduizend zouden vervangen door twintig. Mark my words: ook in ons land ga je het vanaf nu vaker horen: twintig tien, twintig elf. En als je eenmaal twintig tien zegt, dan zeg je voor je het weet alleen nog tien en elf en twaalf.
Ach, die prachtige zomer van veertien… hij komt eraan
UPDATE: Jahoor, het is zover, ook in NL gespot: Mijn directeur vandaag, over zijn beleidsvisie voor de komende jaren: “In tweeduizendnegen zus en zo, maar vanaf twintig-tien weer volop dit en dat!”
Popularity: 15% [?]
28 May 2009 admin
Ja, je kon erop wachten.
Mag zeggen: ‘in tien vierentachtig werd Hendrik IV door Clemens III tot keizer van het Heilige Roomse Rijk gekroond’? Wat vind jij?
Wat vind je dan van mijn geboortejaar: eenduizendnegenhonderdzevenenveertig?
Nog iets anders: tijdens mijn eerste college statistiek sprak de docent Jules Ellis (over wie nog andere verhalen de ronde doen maar dat terzijde) over items. Dat sprak hij uit zoals psychologen dat plachten te doen: IETUMS. De zaal gniffelde er nogal om en Jules vroeg wat er zo grappig was. Wij vonden IETUMS een beetje raar klinken: je sprak dat woord immers uit als AITUMS? Ellis was even stil en verkondige toen resoluut: ‘t is Latijn, dat is een dode taal. Weten wij veel hoe die Romeinen dat uitspraken. Ik mag dus zelf weten hoe ik het uitspreek - en jullie ook.
(Jules E. zei ook ooit: Op het tentamen mag je zoveel hulpmateriaal meenemen als dat wat je aan elkaar kan hechten met 1 nietje. Dus als je vader statistiekleraar is en je knalt een nietje door zijn oor, mag je hem meenemen)
En, Jos, heb je het nietje weer uit je haar gekregen?
Jos en statistiek? ha ha.
Maar voor Latijn had ik hem mee kunnen nemen…
Jos, wat is het pluralis van ‘item’?
Zouden mensen honderd jaar geleden ook een tijdje “negentien honderd en tien” hebben gezegd alvorens over te schakelen op “negentien tien”?
Het werkt denk ik zo: hoe vaker je een frase gebruikt, hoe sterker de neiging is om die frase te verkorten.
Dat zou betekenen dat je op den duur steeds minder mensen “twee duizend en tien” zult horen zeggen.
Hier in de VS zeiden ze op de radio eerst “president Obama”, toen “presen Obama”, nu hoor ik soms “presobama”.
@ Anne: de volgende stap is, zoals ik net per ongeluk schreef, presoma.
@ Rik: items, ja dat is wel fout natuurlijk, ik weet niet of Jules dat zo zei hoor, die fout kan bij mij liggen. Ik weet wel dat we in datzelfde jaar ook het gekke woordenpaar ITER en ITEE leerden, voor de persoon die interviewt en de persoon die geinterviewd wordt. Maar of dat nou zuiver- dan wel potjeslatijn is, dat weet ik niet.