Alles draait de laatste weken om feedback. Feedback in je stereo maakt een vervelend piepgeluid. Maar er zijn allerlei soorten feedback. Een mooie meid krijgt te horen dat ze er zo goed uit ziet en denkt vervolgens dat ze er goed uit ziet en gaat vervolgens uitstralen dat ze denkt dat ze er goed uit ziet waardoor ze er nog beter uit ziet… etc… Met de beurs is het net zo. Een bank die denkt in de problemen te komen door dalende beurskoersen gaat praten met de minister van financien en zodra de mensen dat horen denken ze dat de bank in de problemen zit waardoor de beurskoersen dalen waardoor de bank in de problemen komt. En moet aankloppen bij de minister van financien.

Je moet een lawine niet proberen terug te duwen de berg op. Dat weet iedere Oosterijker. Je moet juist gecontroleerd, van te voren, lawines *maken*. Kleintjes. Om ergere te voorkomen. Als je een ezel mee wilt krijgen moet je niet aan zijn kop gaan trekken want dan gaat hij terugtrekken. Dat weet iedere Griek. Je moet met de ezel meelopen en dan subtiel, als hij niet oplet, een U-bocht maken. Je moet een trap of stoot van je aanvaller niet proberen op te vangen. Dat weet iedere Japanner. Je moet meebewegen. Meeveren en dan de energie van de aanval gebruiken in je verdediging.

Maar daar is het nu te laat voor. Op een gegeven moment is er geen houwen meer aan. Een griepje moet je nou eenmaal uitzieken. En sommige bosbranden moet je gewoon uit laten branden. En hozen met springtij heeft ook weinig zin. Nou ja zo kan ik doorgaan (Welkom in het Metaforencircus van Dijkino)

Complexe dynamische systemen reageren niet op prikkels zoals lineare systemen. De ene keer is een gevonden dollar in New York genoeg om de beurzen in Tokyo te laten stijgen. De andere keer heeft zelfs een injectie van 700 miljard geen enkele invloed. Dat is toch helemaal niet verwonderlijk? Ik weet niets van economie, maar als een systeem maar genoeg feedbackloops bevat kun je op termijn werkelijk alles verwachten. Gisteren moesten de wereldeiders ‘krachtiger optreden’, zeiden analisten, (anders zou het echt misgaan). Vandaag is het juist het krachtige optreden van enkele wereldleiders die leidt tot verdere koersval: beleggers denken dat er ‘dus echt iets mis moet zijn’, nu ‘de noodmaatregelen over elkaar heen buitelen’. Het verbaast me allemaal niets. Of liever: het verbaast me niet dat zoiets als een wereldeconomie de mens mens keer op keer kan verbazen. Ik dacht dat iedereen wel wist dat de economie een complex dynamisch systeem was. Morgen zullen we opnieuw versteld staan. Dan is de beurs ineens tot rust gekomen. Of hij keldert nog denderend door. Of hij stijgt plotseling onverwacht. We zullen zien…

Popularity: 9% [?]