JellevanDijk.org

Met dank aan Annepier. De krasse kraai revisited. (En Skinner ook).

Popularity: 13% [?]

In slechts 1 dag en 5 uur rij je vanaf de bouwstraat naar Odesa, aan de Zwarte Zee.Even opletten als je voorbij de kerk in Odesa bent: 

Popularity: 12% [?]

Today’s topic is to be the Tabula Rasa idea by John Locke Thank God Google still puts him (the philosopher) at first position in their rankings, and not the character John Locke, known from the television series LOST. (That Locke is at position #2). The serious world still beats entertainment, if only just.

But actually I did also want to say something about the series, because I am totally addicted at the moment (grin).  For those who don’t watch it: John Locke is one of a group of people who survived a plane crash on a tropical island. The series is full of mystery, speculation, psychology and thriller. For some reason, his paralizes legs started to function again after the crash. As a result of this, and perhaps some other significant events, John went through a psychological metamorphosis. At the moment (’at the moment’ in the series, that is) John Locke is running around the bush, trying to solve all kinds of major problems - like saving the island from total destruction (I won’t go into details).

The interesting part concerns how John Locke is trying to go about his business. John has no plans, no thoughts, no ideas and no goals of his own. In a way, he is totally empty-minded. He feels himself one with the island, that cured him. He does not want to be saved, he does not want to go home. In fact he feels the island is his true home, and the crash is what saved him from the dreadful life he was leading back in the civilized world. What he does, is that he walks through the jungle, and every so often (say, every few episodes of this series, that is already in its 4th season), he will be ‘inspired’, or ‘receive signals’ about what to do. These signals are symbolized by mysterious person called Jacob who nobody has seen and to all ends and purposes couls just as well be something that Locke is just imagining. John Locke seems to have literally no clue what to do, but since the island is giving him directions, he just follows them and acts accordingly. Compared to some other survivors he does quite well (an increasing number of them end up dead for a number of reasons: this is serious television!)

Now it was of course John Locke the philosopher who stated that we are all born with a mind like a Tabula Rasa: an empty wax-board. The world, through our experiences in it, creates our thoughts, ideas, knowledge, and so on. So I see direct links between the general strategy of our island-hero and his name-giver, the 17th century thinker. Moreover, Locke has a strong antagonist, one of the other leading characters in the series, Ben. Ben is the best character so far, in my opinion. He’s smart, he’s mean, he’s a killer. Locke and Ben keep on being destined to fight each other. At the moment they are even working together, but without trusting each other for a bit. If Locke is intuition, experience, gut-feeling, then Ben is rationality, mathematics, thought. In the latest episode he actually literally states: As you should know by now, John, I always have a plan.

The island needs both Locke and Ben in order to survive, I think.

And so do we, I reckon.

Popularity: 10% [?]

Nee, niet Googlen, maar goochelen. Met kaarten en hoeden en konijnen. Met dank aan Danny, een student van mij.

En nog een

Popularity: 14% [?]

Ik begin zowaar een soort gadget-freak te worden. Ik heb nu namelijk een Iliad in huis. Mijn buurman, die van dingen houdt, is helemaal enthousiast. Hoe is het allemaal zo gekomen? Welnu. Een aantal jaar geleden stond ik voor mijn boekenkast. En ik dacht: het grootste deel van deze boeken vind ik mooi, maar ik heb ze al gelezen. Het grootste deel van diezelfde boeken bestaat uit lelijke pockets, de goedkope paperbacks. Een niet onaanzienlijk deel van deze boeken heb ik niet gelezen, maar dat ga ik ook nooit meer doen: iets in deze boeken trekt me niet aan, anders had ik ze al lang gelezen. Ik ben toen eerst begonnen met boeken weg te geven. Ik heb alle boeken die ik stom vond (of dacht stom te zullen vinden) weggedaan (uiteraard in overleg met M). Ik heb een rijtje boeken op marktplaats gezet, een studente kwam ze halen op de fiets. Ze kreeg ze gratis mee. Ik heb boeken op koninginnedag verkocht. Ik heb een stapel boeken aan Sietse en Geertje gegeven want dat zijn studenten dus daar kan je al je oude troep kwijt (grapje). Ik heb vrienden uitgenodigd een boek mee te nemen (weinig succes - de ondankbaren). Ik heb zelfs een boek in een winkelkarretje achtergelaten bij de albert heijn met de inscriptie op het voorblad “dit is een gratis boek - geniet er van”.Uiteindelijk bleven alleen de ‘leuke boeken’ over. Maar nog neemt dat een groot deel van mijn kamer in. En nog zijn slechts enkele exemplaren met een mooie harde kaft, een liefdevolle opdracht of een speciale emotionele herinnering gezegend. De rest is gewoon een stapel papier met letters. Kilo’s letters. Lagen stof. En veel volume - kasten vol.Wat ik zou willen - zei ik toen - is een soort tablet, een plat ding in de vorm van 1 generieke pagina van een boek met onderin een knop waarmee je naar de volgende bladzijde kan klikken. Een ding waar al mijn boeken gewoon inzitten. Een MP3-speler - maar dan voor boeken. Maar het moet wel van dezelfde leeskwaliteit zijn als de letters op papier - geen lichtgevend scherm. Nee - er moet digitaal papier in (dat was toen net uitgevonden).En VOILA. Nu heb ik er een.Wel een gedoe hoor. Contact leggen met internet. Inloggen. USB stick erin en eruit. De bijbehorende software op de PC werkt niet op een Mac. De batterij is toch wel snel leeg. (ik heb onderhand een BOEKENkast vol met opladers, voor al die electrische apparatuur die tegenwoordig in dit huis rondhangt - hmmm). Het bladzijde omslaan gaat langzamer dan een echte bladzijde omslaan. Het is alleen in zwart-wit. En het lettertype van Sherlock Holmes (mijn eerste e-book, dat ik er gratis bij kreeg) is een lelijke Arial die niet past bij de eruditie en schrijfstijl van dr. Watson. Maar voor de prijs die zo’n ding kost - ga ik niet zeggen dat ik er niet ONTZETTEND blij mee ben.Snel weer even een stukje lezen in de NRC - jawel, zojuist gedownload op mijn Iliad e-reader….! 

Popularity: 23% [?]