JellevanDijk.org

Ik lees hier in Daniel Levithin’s “This is your brain on music” dat Twinkle Twinkle Little Star, een ‘nursery rhyme’ zoals men dat noemt, dezelfde melodie heeft als Ba Ba Black Sheep Have You Any Wool? Kenners herkennen dit natuurlijk direct als een Engelse versie van “Schaapje Schaapje Heb Je Witte Wol?”. Ergens anders in hetzelfde boek las ik dat Twinkle Twinkle… *ook* dezelfde melodie heeft als “The ABC Song”. En die bestaat ook in het Nederlands: A B C D E F G - H I J K - Ellemenopee, etc… (Volgens Levithin zijn er hordes kinderen die jarenlang geloven dat er een letter Ellemenopee bestaat.)
Maar dat betekent dat Schaapje Schaapje heb je witte wol hetzelfde melodietje heeft als ABC … Ellemenopee!
En dat klopt. Zing maar na.
Wel wist ik van Op een klein stationnetje = Op een grote paddestoel = Hansepansekevertje.
En van Olifantje in het bos = Altijd is Kortjakje ziek.
En waar zou “klein klein autootje waar breng je ons naar toe” op geent zijn? (Juist: Kl.Kl.Kleutertje).
Maar dat autootje en dat olifantje, dat zijn recente kinderdagverblijfverzinsels volgens mij, dat was er vroeger niet.
Afijn, zo leer je nog eens wat.

Popularity: 13% [?]

Slimme dingen doen mensen, maar moeten ze ook slim zijn om die dingen te kunnen doen? Vaak kom je met rustig achterover hangen en afwachten al een heel eind: *niet* doen levert soms hele slimme dingen op. Morgen moet ik naar de inauguratie van Henriette, die wordt hoogleraar. Dat is een soort bruiloft, dus ik moet een overhemd strijken en nog 1 x het lied oefenen en niet vergeten de cd met leuke liedjes mee te nemen. Maar waar was nou ook weer die uitnodiging? We moeten geloof ik wel naar drie verschillende locaties en ik weet niet hoe laat en niet waar. Help! Juist op dat moment belt mijn moeder: ze is, heel stom, de uitnodiging kwijt. Of ik weet waar we morgen moeten zijn en hoe laat. Ik blader doelloos door wat papieren op tafel, in de kast, in de fruitmand (daar ligt altijd wat je nodig hebt, maar vandaag helaas niet). Geen uitnodiging. Zegt mijn moeder aan de andere kant (ook bladerend) “hee, hier heb ik hem!”. En hier volgt nu dat ene kleine beetje extra dat wij mensen voor hebben op de andere apen, wanneer ik zeg: “O, dat is fijn! Eh, kun je mij dan even zeggen waar ik morgen moet zijn, en hoe laat?”Leuker kunnen we het niet maken… 

Popularity: 12% [?]

andaag heb ik voor het eerst gericht gezocht naar het bestaan van een programma voor een specifieke klus waar ik behoefte aan had. Ik wilde namelijk de honderden pdf-documenten (m.n. wetensch. literatuur) die op mijn harde schijf staan verspreid gaan ordenen.Inderdaad, het regent. Ik heb de afgelopen jaren van alles gedownload, op verschillende computers, en alles staat nu wel op onze nieuwe iMac, maar het is een zooitje. En de bestandsnamen zijn vaak zoiets onmogelijks als NN-29049-Cog97-Finaldraft.pdf.Uitprinten en in ordners doen? Nee zeg, (en ik wil tzt een Iliad!)Nu goed, wat blijkt? Mijn programma bestaat! Het heet YEP.Het is tevens het eerste programma ooit waar ik officieel voor betaald heb, 27 euro, via de creditcard. Ik heb nu betaald voor een volledig software-matige overdracht van virtuele informatie. Geen cd’tje, geen hoesje, ja, voor jullie is dit ongetwijfeld allemaal schering en inslag maar ik ben niet voor niets een principiele ‘late adapter’: ik doe het pas als iedereen het al doet (op mijn 17de had ik daar nog last van, nu ben ik er trots op).Ongetwijfeld kon ik het wel gratis ergens vandaan halen, maar ik ben daar te lui voor en bovendien is YEP een prachtig programma waar ik graag voor betaal. (een 30 dagen ‘trial’ kun je wel direct downloaden).Bij de allereerste aanblik van de startpagina was ik al verliefd: Dit is nog eens een fijn programma. (Ik voel me nu een soort Edward, grijns). Het YEP-startraam spoog enthousiast open vanuit mijn taakbalk, nam bezit van mijn blikveld en een zucht van verlichting ging, reeds bij deze eerste ontmoeting al, door mij heen. Zou het soms zijn dat ik een echte ‘user experience’ had? Is dit waar die ‘experience-guru’s’ het over hebben? Zelfs bij het opstarten van onze nieuwe iMac had ik dit pure geluksgevoel niet. Want met YEP had ik een concreet doel en ik zag direct dat ik dat doel hiermee ging halen, en gemakkelijk ook! Ik wilde zo snel en gemakkelijk mogelijk overzicht over al mijn PDF documenten en de mogelijkheid om er trefwoorden (tags) aan toe te voegen, om ze in andere mapjes te plaatsen, om ze te hernoemen etc… Een lekker potje opruimen, dus. Stickers plakken op dozen en daar dan opschrijven wat erin zit. Heerlijk. Ik zei al: het regent.En dat kan allemaal met YEP, en zo gemakkelijk en zo fijn en zo prettig en zo heerlijk simpel…. het echte genieten kan beginnen.En het mooiste van dit alles….Het werkt alleen maar op de Mac. (Heb je geen Mac? He, balen zeg :-) 

Popularity: 15% [?]

waar mijn internetprovider zich al niet mee bezig houdt (en hoeveel goedkoper zou mijn abonnement kunnen zijn zonder al deze onzin?)

Popularity: 13% [?]

Een mental note voor mijzelf:Misschien moeten we niet vragen: ‘gegeven een situatie, hoe weet het organisme wat het moet doen?’ (of anders gezegd: hoe selecteert een organisme een handeling op basis van een waargenomen wereld)? Maar: hoe volgt de ene handeling op de andere? Dat betekent een stap van een statische naar een meer ontwikkelingsgericht perspectief: elk gedrag komt altijd voort uit een geschiedenis van eerdere gedragingen. de vraag: hoe weet het organisme *nu* welke handeling *hij* moet *kiezen* miskent dat historische aspect van cognitie. En wat is die *hij* en wat is *kiezen*? In de alternatieve vraag is er primair geen ‘organisme’ meer dat iets ‘kiest’. Er is in eerste instantie ‘gedrag’ en dat gedrag leidt tot nieuw gedrag. En dat voortdurende proces wordt beinvloedt door factoren vanuit het organisme (activiteit van  het brein en nog zo wat) en door factoren in de omgeving. Het onderzoeksonderwerp van de psychologie is dan niet meer ‘de mens en zijn gedrag’ maar ‘de dynamiek van gedrag en de menselijke factoren daarin’. Dat is niet per se behavioristisch, toch?

Popularity: 12% [?]