Ik was ooit eens op het vliegveld van Tel Aviv, toen iemand me vroeg om even op zijn rugzak te passen. Nee, herstel, ik was op het vliegveld van Tel Aviv en een doortastende, intimiderende douane-beambte vroeg mij, of er toevallig iemand was geweest, die mij had gevraagd om even op zijn rugzak te passen. Of dat ik voor iemand een pakketje had moeten meebrengen. Of dat iemand nog even op *mijn* rugzak had gepast. Enzovoorts. Natuurlijk niet. Zoiets doe ik niet, ik ben goed opgevoed in de veiligheidsregels op- en rondom vliegvelden. En al helemaal als je met de El Al vliegt.

Het probleem was alleen dat, op de eerste vraag, of wij toevallig ook mensen kenden in Israel, mijn reisgenoot, wiens naam ik niet zal noemen, maar hij heeft nu een goed lopend architectenbureau, voor de vuist weg had gegrapt: “Jahoor, Yitzhak Rabin”. En die was toen onlangs overleden. En dat vonden ze daar niet zo heel erg grappig. Dus toen duurde het verhoor nog wat langer.

Dit was een soort “per seconde wijzer”-achtige intro, want deze post gaat over iets heel anders. (”Voor u: 10 vragen die je liever anders had willen beantwoorden…”)

Welnu. Als iemand je een rugzak of pakketje geeft en zegt: hier heb je een pakketje, alsjeblieft. En stel je pakt het niet aan, maar iemand zet het bij je voeten neer. Van wie *is* dat pakketje dan? En kan men je er dan op aanspreken dat je het ‘ontvangen’ hebt? Op vliegvelden is het je verantwoordelijkheid om hier en daar tactisch aangeboden pakketjes te weigeren. Vindt men een kilo cocaine in uw rugzakje, dan bent u de sigaar. Had maar opgepast! Maar hoe zit dat thuis? Iedereen kan van alles door mijn brievenbus gooien. En tegenwoordig heb ik niet alleen brievenbussen in mijn deur, maar ook in mijn computer en in mijn telefoon. Zo heb ik me al vaker afgevraagd of ik ook gewoon alle reclamefolders weer *terug* door mijn brievenbus de straat op zou mogen duwen - en of ik de rechtszaak tegen mij (wegens vervuiling, aangespannen door de gemeentelijke reinigingsdienst) zou winnen. Ik heb toch immers niet gevraagd om die troep? Heb ik het wel echt ‘gekregen’? Ja, iemand zei: hier heb je een pakketje. Maar ik heb het niet aangepakt! Ze zetten het naast mijn voeten. Dus het is niet van mij, toch? Een andere vraag die me bezig hield is of de ontvanger van voicemail berichten erop kan worden aangesproken dat hij die berichten niet (tijdig) afluistert. Voor iedereen die dat weten wil: ik luister mijn berichten niet (tijdig) af. Ik vind namelijk dat, totdat u mij in levende lijve hebt gesproken, ik niet verantwoordelijk ben voor het beheren van de boodschap. U kunt niet zomaar iets bij mij droppen en dat ik dan maar op tijd moet reageren. Hetzelfde geldt overigens voor email, of is dat een andere zaak?

Ze zouden gewoon weer voor iedere email die je zendt 44 cent moeten rekenen. Dat schoont lekker op!

Popularity: 28% [?]