JellevanDijk.org

Nu ik er over nadenk: wat is dat toch voor een belachelijk systeem, dat wij ons dienen te legitimeren door middel van een boekje? Een boekje! Otto vertelde me vandaag in de trein hilarische verhalen over het kwijtraken en vergeten van je paspoort tijdens een wereldreis. Het levert mooie anecdotes op maar het kost ook een hoop geld, stress en moeite. Mensen hebben een slecht geheugen. We raken voortdurend dingen kwijt. En dan verzinnen we een systeem waarin je zoiets belangrijks als je identiteit moet bewaren in een papieren document ter grootte van een zakagenda? Gewoon los neer te leggen, te laten slingeren, in je zak te steken, achter de bank te laten vallen, over het hoofd te zien en uiterst gemakkelijk door een kwaadwillend sujet uit je tasje te jatten? Wie verzint dat nou? Dat is toch je reinste mentale marteling?

Mijn nieuwe politieke partij, die ik nog moet oprichten, streeft naar een maatschappij waarin de burger niet langer verantwoordelijk is voor het zichzelf kunnen legitimeren. Je eigen identiteit moet genoeg zijn. (Je eigen identiteit, dat ben je zelf dus, dat is niet dat slappe aftreksel op geplastificeerd papier). De overheid moet maar technieken ontwerpen waarmee ze mensen kunnen legitimeren op het moment dat dat nodig is. Gebruik vingerafdrukken, iris-scans, of verzin iets nieuws met DNA, het maakt ons niet uit, maar WIJ hoeven de bewijslast niet langer in de borstzak met ons mee te dragen. De burger moet theoretisch gesproken naakt Schiphol door kunnen. Dat is nog eens een politiek program! En we willen er ook niet langer voor betalen, enkel en alleen om te bewijzen wie je bent!

Wanneer zijn de verkiezingen?

Popularity: 6% [?]

* Nieuw *

Heb je ook wel eens last van werkstress, irritaties in de file, drukte in de supermarkt, de sociale druk van je familie? Schrijf je nu in voor Fantasie Therapie.
In 12 professionele workshops, geleid door een professionele Fantasie-Therapeut, leer je om te gaan met de dagelijkse beslommeringen van ons jachtige leven. Via een Fantasie-Stappenplan leer je de dingen anders waar te nemen en je eigen perceptie te creeren. Je werk? Dat is eigenlijk een groot psychologisch experiment, waar jij de proefpersoon bent. Het duurt 65 jaar en dan ontvang je 10.000 proefpersoonuren! Volhouden! De file? Dat is eigenlijk een levend kunstwerk van een Zuid-Australische Aboriginal artist. De patronen van de A2 en de A27 en de Coentunnel vormen een gezamelijke harmonie (van bovenaf bekeken dan). En jij mag daar een rol in spelen! De drukte in de supermarkt? Dat is eigenlijk een computerspel in Hyper Realistisch 3d SuperMario. Elke stelling is een nieuw level en wie voorbij de vleeswaren komt krijgt 30 extra levens! Je familie? Dat is eigenlijk je echte familie niet, dat is een gastoudergezin waar jij als lid van een russische maffia organisatie under-cover in geplaatst bent om de wandelgangen van de pater-familias (eigenlijk een Israelische Mossad Agent) na te kunnen gaan. Oppassen geblazen dus.

Fantasie-therapie. Binnen 3 maanden heb je er weer zin in

12 lessen, 100 Euro per half uur, het intakegesprek (*) is gratis. Postbank 6287671.

—
(*) NB Alle workshops vinden plaats bij jou thuis, op een tijd die jij wilt, en duren zolang als je er zelf zin in hebt. De fantasie-therapeut mag je ook helemaal zelf verzinnen. NB2: Het bankrekeningnummer is wel echt.

Popularity: 6% [?]

Ik lees nu Saturday, van Ian McEwan.

De hoofdpersoon, een chirurg in London “van na 11 september”, vraagt zich op pagina 73 af hoe het komt dat hij zich voelt zoals hij zich voelt. Hij maakt een lijst van gebeurtenissen die hebben bijgedragen aan zijn gemoedstoestand van dat moment. Een mooie oefening in reflectie, die ik ook graag met jullie zou willen uitproberen.

Mijn lijst voor deze Dinsdag:
* Vandaag een flink stuk van een vervelende klus afgekregen.
* Mijn teamleider, een enorme drukke ADHD patient, en ik maakten drukke ADHD-ige grapjes op weg naar de trein.
* In de trein een oude vriend Gert-Jan ontmoet, een leuk weerzien.
* Thuis Jonas weer gezien!
* Een vreselijk verhaal van Mirjam over een collega die van de huisarts verplichte rust moest houden met een verzwikte enkel, maar die het door haar baas en de bedrijfsarts verboden is om zich ziek te melden en nu met verzwikte enkel verplicht met de taxi naar haar werk moet. De eerste dag, die ze al ziek thuis had gezeten, moet ze in het weekend inhalen om toch aan haar uren te komen.
* Mijn Opa, met wie ik overigens helemaal geen sterke band heb, gaat zeer binnenkort dood, mijn moeder belde me daarover.

Popularity: 6% [?]

Deze grappige video van een een synchroon lachende baby-vierling heb ik van het weblog van annepier gejat (zie hiernaast in het lijstje). Confronterend, omdat je niet anders kan concluderen dan dat lachen bij baby’s toch een zeer automatisch gegenereerde, laten we het maar hardop zeggen: mechanische, reactie is. Vooral omdat ze het allemaal tegelijk doen. Alsof je allemaal tegelijk je I-pod tegelijk aanzet met hetzelfde liedje erop. Wat heeft de lach van je eigen kind dan nog voor betekenis… Of nee, ho ho, wacht even… ik weet al hoe dat filmpje te verklaren is: het ligt natuurlijk aan het feit dat het een vierling is. Bij vierlingen is dat allemaal anders. Dat zijn geen gewone baby’s, zoals die van mij. En het zijn amerikaanse baby’s. Dat is ook heel erg. Die zijn van bij hun geboorte al nep, dat zit er ingebakken, bij Amerikanen. (Pfew, gelukkig, dat ging bijna mis…)

Popularity: 6% [?]