JellevanDijk.org

Ik schreef al eerder over de uitwassen van een functionalistisch wereldbeeld, hier, maar er is meer over te zeggen.

Een voorbeeld van de vreselijke gevolgen van een functionalistische benadering van onze leefwereld vind ik de flyerende studenten op straat en de telefonische marketing waar wij allen vandaag de dag mee geconfronteerd worden. Je loopt in de stad, op weg naar iets, met je gedachten bij jezelf, en je krijgt ineens van rechts, als een overval, de vraag toegeslingerd “Heeft u al gekozen voor een zorgverzekering, mijnheer?” Die vraag is op zich al irritant. Als je gewoon antwoord geeft (nee) dan krijg je vervolgens direct een heel verhaal over je uitgestort, want je begrijpt natuurlijk al lang, die student daar in dat felrode windjack met die stapel enquetes is van een Bedrijf en dat bedrijf wil jou aan zich Binden. Maar dat vragen ze niet. Ze vragen: Heeft u al gekozen voor een zorgverzekering? Dus je moet eigenlijk al direct zo assertief zijn om niet op de vraag in te gaan. Doe ik dus ook niet meer. Ik kap het direct af. Zo wordt ik regelmatig gebeld door marketingbureau’s vanwege iets van het een of ander. Goedemiddag mevrouw, u spreekt met Jantien Rademakers van de Postbank. Spreek ik met de heer of mevrouw van Dijk? Wat kun je antwoorden? Als je zegt “ja” ben je direct de pineut. (NB is het formeel logisch gezien niet ‘nee’, aangezien mevrouw van Dijk niet bestaat?”) maar goed. een JA wordt direct opgevat als een uitnodiging tot verder praten. Want de eerste vraag op hun FORMULIER is: check naam. Naam ok? Ga door naar vraag 2. DAT zitten ze te doen, die medewerkers. Die werken hun formulier af. Ze vragen helemaal niet ECHT of ik wel mevrouw van Dijk ben, het interesseert ze geen reet. Ze vragen ook helemaal niet of het wel gelegen komt dat ze me op ZATERDAGOCHTEND bellen, nee, ze werken hun FORMULIER af. NOU IK DOE ER TEGENWOORDIG NIET MEER AAN MEE. ELKE KEER ALS ZE ZO’N SUFFE INTRODUCTIEVRAAG STELLEN ZEG IK DIRECT: OOOO MAAR IK HEB HELEMAAAAAL GEEN INTERESSE HOOR! Soms zeg ik het al na “Goedemiddag u spreekt met”, omdat ik op de achtergrond het geruis van het call-center direct herken. Ik kap gewoon haar zin af. Daarna wacht ik net even een seconde om te genieten van de kink in de kabel die ik daarmee verzaak in de bovenkamer (want dat stond niet in het formulier. “Geen Interesse” kwam pas bij vraag 7) Je hoort dan wat gestamel ” O, eh, … ” en soms is er eentje zo bijdehand om iets te zeggen in de trant van “O u bent niet geinteresseerd en u weet helemaal niet eens waar het over ging?” MAAR OOK DAT SOORT WISEGUY OPMERKINGEN KAP IK NATUURLIJK AL HELEMAAL RESOLUUT AF. IK PRAAT ER GEWOON DWARS DOORHEEN: GOEDEMIDDAG, TOT ZIENS, MEVROUW RADEMAKERS. En dan hang ik gewoon op. Met die straatventers doe ik het ook. Vaak geef ik geeneens antwoord meer en loop door alsof ze niet bestaan.

Ben ik daarmee asociaal? Kan ik dat wel maken, tegenover die mensen? Ik vind van wel. Immers, ZIJ zijn begonnen. Hun opdracht ontkent de normen van de intermenselijke communicatie. Men gaat heftig over de grenzen van het toelaatbare heen. Ik wordt opgebeld zonder dat mij daarvoor toestemming gevraagd wordt en ik wordt aangesproken met een vraag, zonder dat er een contact gelegd is, zonder dat de nonverbale signalen hebben afgechecked: ja, hier is een mogelijkheid tot communiceren, ja we zijn nu allebei klaar voor een gesprekje. Daar zijn ze namelijk ook helemaal niet mee bezig, want onderlinge communicatie is iets van MENSEN. En die mensen die dat werk doen, zijn in hun functie feitelijk helemaal geen communicerende mensen meer. Het zijn simpelweg spraakgeluiden-machines die de procedures van het computerscherm omzetten in natuurlijke taal. Je zou het een computer kunnen laten doen, al bijna, er zijn al commerciele applicaties voor spraaksynthese op de markt.

En met computers hoef ik niet te communiceren. Computers zijn machines, die kan en mag ik aan en uit zetten wanneer ik dat wil. Als ik wordt opgebeld door een computer dan is het mijn recht om de knop direct om te draaien. Als mijn emailprogramma begint te roepen dat ik mail heb, dan hoef ik niet uit beleefdheid te kijken, ik mag het programma gewoon negeren. Ik mag schelden en vloeken en tieren tegen mijn computer. Ik mag mijn computer zelfs als slaaf behandelen en ik hoef niets terug te doen voor al het goeds dat hij mij schenkt. Het is namelijk geen mens, het is een ding.

Callcenters en straatenquetes zijn ook ‘dingen’. Het vervelende is dat er in de uitvoering als laatste schakel nog mensen voor worden ingezet. Die mensen zullen individueel wellicht geirriteerd en gefrustreerd raken van assertieve respondenten. Maar die irritatie veroorzaken zij evengoed bij ons. Het is een oorlog tussen de gebruiker en de machines, en in oorlog met de machines is alles geoorloofd.

Popularity: 11% [?]

Vandaag was de crematie van Ali, onze buurvrouw. Ze werd 62 jaar. Jonas had een rood armpje en moest ineens naar de dokter. Mirjam heeft vandaag voor het eerst weer gewerkt. Ze kreeg er nauwelijks de kans toe (vanwege Ali en Jonas en vanwege Jelle, die de crematie van Ali ook nog eens vergat en te laat aan kwam rijden met de auto, waarvan de benzinetank bovendien leeg was. Domme Jelle). De huisarts, dr. Houben, vond het rode armpje geen reden tot bezorgdheid. Dr. Houben staat er trouwens op te vous-voyeren. Hij heet Huub, dat heeft hij mij verteld, maar dat mag ik niet tegen hem zeggen. Ik vroeg: vindt U het goed dat ik Huub zeg? Nee, zei hij. De buurman heet Co. Dat mag ik gewoon tegen hem zeggen. Hij is nu alleen. We denken aan hem.

Popularity: 12% [?]

Als ik ooit nog eens een ander beroep zou moeten kiezen dan wordt ik graag Platform Manager. Verwar het niet met een of andere ICT netwerkbeheerder: de PM is iets heel anders. Ik hoor jullie denken: Wat is dat dan, een PM? Tja, hoe leg ik dat nu het beste uit. Neem nou bijvoorbeeld vorige week donderdag. Ik zat ineens, onverwacht, ondanks mezelf, in een vergadering van Belangrijke Mensen die samen een Platform vormden. Het doet er nu even niet toe wat voor platform het was, laten we zeggen: het Platform Internationale Kerstboom Bescherming, het PIKB. De voorzitter van het PIKB heette mij hartelijk welkom als het nieuwste lid en ging daarna over tot de orde van de dag.

Alle platforms, en in hun kielzog ook alle Koepels, Gezamelijke Vergaderingen, Landelijke Overlegorganen, Overkoepelende Besturen etc… etc.., hebben allemaal dezelfde, generieke problematiek. Het doet er niet toe wat het onderwerp van het Platform is en wie er in zit, uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer. Dus wat besprak de voorzitter van het PIKB afgelopen donderdag?

1. De PR strategie, die het PIKB bekend moest maken bij de doelgroep
2. De ontwikkelingen met betrekking tot de website, ontworpen door de zoon van de penningmeester van het PIKB
3. De concept statuten, nodig voor het oprichten van de Stichting dan wel Vereniging PIKB
4. De jaarkalender voor 2006, met daarin 1 voorjaarsvergadering in mei, en 1 najaarsvergadering in november.
5. De organisatie van een Lezing door de Bekende Wetenschapper uit dat Verre Land.
6. De sponsoring van de Lezing door de Bekende Wetenschapper uit het Verre Land.
7. Een discussie over de relatie van het PIKB met andere, verwante, koepels, zoals de Koepel Anti-Kerstboomverbranding Nederland (KAKN)
8. Een discussie over de locatie van de volgende vergadering, waarbij met name de vertegenwoordiger uit Alkmaar en die uit Heerlen het moeilijk eens konden worden.

Ik wil maar zeggen: het doet er niet toe waar zo’n Platform nu precies over gaat, het is altijd weer hetzelfde. Daarom zeg ik: Huur een Platform-manager in. Die lost met het Platform-handboek en een korte Platform-training en wat hands-on Platform Consultancy in een handomdraai alle problemen voor je op. Ik regel het zo voor je dat je die hele voorjaars en najaarsbijeenkomst niet meer hoeft te houden, je krijgt automatisch de notulen thuis gestuurd zonder dat er zelfs een vergadering is geweest. Sterker nog, de Platform-manager zorgt ervoor dat u uw Platform niet eens meer hoeft op te richten! Hij maakt het hele Platform overbodig!

Hij kost wel wat, de PM, maar in ruil daarvoor is heel Nederland voorgoed verlost van alle Platforms, Koepels en Landelijke Overlegstructuren. Heerlijk!

Popularity: 12% [?]

O melancholie: De Waalbrug, Oortjeshekken, Duivelsberg, Berg- en Dalseweg, Eetcafe de Plak, Het Psychologisch Lab, Keizer Karelplein, De Waag, de St Steef, de Commanderie v St Jan - de Bierbrouwerij, de Waalkade.

Maar dit lied gaat niet eens over Nijmegen, het gaat over heel Nederland - over ons land. En impliciet hoor je wie er bedoeld wordt met ‘ons’. Dat zijn wij allemaal. Dus niet alleen wij, maar ook ‘jullie’, natuurlijk. En ‘zij’ ook. ‘Zij’ zijn ook wij. Zij en jullie en wij zijn eigenlijk allemaal ons. Allemaal ons land. Als iedereen dit lied nu even een paar keer luistert en in melancholie verzinkt, kunnen we dan ophouden met dat gedoe onderling?

Het is tenslotte bijna Kerstmis.

Vaderland
Frank Boeijen
—
Het is kermis in de hel
Het regent terwijl de zon schijnt
Aan de andere kant van de wereld
Hoe zou het nu thuis zijn?
De zon brak door de horizon
De golven blijven komen
De palmbomen langs het strand
De vissers in hun boten
Reizen houdt je in beweging
Maar nu bleef je stil staan
Nu blijf je stil staan
Bij het verleden
Vaderland, waterland
Vaderland, zonder vader
Nu ik aan jou denk, zo ver weg
Waar het regent in het water
Een man knielt in de moskee
En ergens kraait een haan
Straks beginnen de gebeden
En iedereen ontwaakt
Een moeder wast haar kind
In het schuimende water
De vissers keren terug
Met verhalen voor later
Reizen houdt je in beweging
Maar nu bleef je stil staan
Nu blijf je stil staan
Bij het verleden
Vaderland, waterland
Vaderland, zonder vader
Nu ik aan jou denk, zo ver weg
Door de regen, door het water
Wolkenland, grijs land
Winterland, schaatsland
Bomenland, slotenland
Groen land, trots land
En de zon zal hier weer ondergaan
Dan staat de hemel in brand
Kun je de rook zien, kun je de rook zien
Daar in mijn
Vaderland, moederland
Vaderland, zonder vader
Nu ik aan jou denk, zo ver weg
Door de regen, door het water
Vaderland, moederland
Thuisland, geboorteland
Regenland, plat land
Rijk land, klein land
Polderland, nieuw land
Beloofde land, niemandsland
Vrij land, ijsland
Zandland, rivierenland
Zeeland, zandland
Bekrompen land, klompenland
Molenland, boerenland
Stedenland, wegenland
Grasland, drassig land
Kustland, tulpenland
Dijkenland, kleiland
Maasland, verdronken land
Laagland, haringland
Duinenland, zuinig land
Koffieland, kaasland
Amsterdam, Rotterdam
Hol land, vol land
Nat land, koud land
Mijn land, jouw land
Ons land
Vaderland

Popularity: 12% [?]

Het zijn er niet veel meer, de mensen met een kerstpakket. Soms zie je er op eens eentje, staand in de open deuren van de trein, vlak voor vertrek, het pakket nonchalant op de rand van het klapstoeltje balancerend. Een arrogante blik in zijn ogen: hij wel! Wij, de kerstpakketlozen, kijken jaloers en vol afgunst (of is dat hetzelfde?) naar deze eenzame gelukkige. Het is alsof de laatste pakketten, in deze economisch barre tijden, express nog groter, breder en zwaarder zijn; en nog meer dan vroeger versierd met de meest wanstaltige kerstklokjes, hulsttakjes, rode besjes en kerstmannenmutsjes. Grote gouden linten houden met welhaast zichtbare moeite de deksel op hun plaats: ja, deze pakketten barsten uit hun voegen van overdadigheid. Pate, pastei, wijn, afrikaanse thee, colombiaanse koffie, de kopjes en de schoteltjes, de kurketrekker (met bedrijfslogo), granberrie-jam, geconfijte vruchtjes, nog meer pastei en pate, chocolade, de bedrijfskerstkaart (met nog meer klokjes en hulstjes): het gaat ook dit jaar weer aan onze neus voorbij. Kerstpakketontvangers zijn een uitstervend ras: Overheid! Wees er zuinig op, bescherm deze zeldzame diersoort. Voor wij ze verslinden!
Hongerig keren we huiswaarts, onze frustratie goedpratend met het idee, dat kerstpakketten enkel rommel bevatten - dat we er toch nooit een gewild hadden - dat we de helft toch altijd wegflikkerden - dat we blij toe zijn zo’n ding niet mee te hoeven sjouwen. He gelukkig, geen kerstpakket voor ons! Stel je voor!

Stel je voor…

Popularity: 12% [?]

‘Zo De Boer, daarmee komen we aan het laatste agendapunt van dit functioneringsgesprek, het poepen’.
‘Pardon, mijnheer de Bruin?’
‘Het poepen, mijnheer de Boer, we moeten het eens ernstig hebben over het poepen’
‘Het, eh.. poepen, mijnheer de Bruin?’
‘Jazker De Boer: Klaassens van Marketing klaagt erover dat u iedere dag op hun WC gaat zitten poepen. Dat kan natuurlijk niet.’
‘Ik, eh… pardon mijnheer de Bruin, maar waar bemoeit die Klaassens zich mee? Ik mag toch zeker zelf wel…’
‘Moet je luisteren De Boer het gaat hier nu niet om Klaassens…
‘Die Klaassens die zegt dat alleen maar omdat *hij* iedere dag stiekem op die WC van hem sigaretjes zit te roken, omdat hij het vertikt naar buiten te lopen sinds de nieuwe regelingen…’
‘ZOALS ik al zei, De Boer: dit is het functioneringsgesprek van dhr De Boer, dat zie ik hier toch duidelijk op het formulier staan, en dat bent u, en u poept op een WC in een heel andere afdeling van dit gebouw en los van de vraag wat Klaassens daarvan vindt wil ik u wel mededelen dat we hier direct om de hoek een prima WC hebben en ik zou graag hebben dat u gewoon op uw eigen afdelings-WC poept, vanaf nu.’
‘Nou ik vind dat niet prettig’
‘Niet prettig, hoezo niet prettig? Het is toch een prima WC?’
‘Jawel, maar het is zo dichtbij. Ik poep niet graag terwijl iedereen me kan horen en dat ze me naar binnen hebben gaan. Dan komt er niets.’
‘Maar bij marketing dan, daar ziet iedereen u toch ook naar binnen gaan?’
‘Ja maar daar kennen ze me niet. Behalve Gerrit Klaassens dan…’
‘De Bruin, ik vind dit maar niets. Het behoort tot de competenties van onze werknemers dat ze in diverse contexten en situaties hun behoefte kunnen doen en deze angst om gewoon hier om de hoek naar het WC te gaan moet worden aangepakt, is dat begrepen?’
‘Jawel mijnheer de Bruin, maar…’
‘Niets te maren: er zijn diverse terreinen waarop een werknemer zich gedurende zijn loopbaan moet ontwikkelen en dat geldt ook voor ontlasting. Ik stel voor dat u direct een PEOP schrijft en dat volgende week bij mijn inlevert.’
‘Een PEOP, mijnheer de Bruin?’
‘Een Persoonlijk Excrementen Ontwikkelings Plan.’
‘Ach, een PEOP, jawel mijnheer de Bruin, en, eh, wat zou er dan…’
‘Kijk De Boer, wat we natuurlijk niet moeten hebben is dat bij u nu helemaal de boel op slot gaat uit angst te moeten presteren, en dat hu helemaal niet meer binnen het bedrijf durft te poepen en het allemaal gaat zitten ophouden, dat is voor de situatie thuis met uw vrouw en kinderen natuurlijk ook niet bevorderlijk. Dat begrijp ik allemaal best. Daarom moeten we dit gestructureerd aanpakken. Stap voor stap, in diverse fasen, met subdoelen en heldere evaluaties na elke ondernomen activiteit’
‘Eh, natuurlijk mijnheer de Bruin: heldere evaluaties’
‘Ik stel me zo voor dat u zich ten doel stelt om voor Pasen in ieder geval een stuk dichter bij uw eigen afdeling te toiletteren, laten we zeggen, zo ongeveer bij de hoofdingang, op het gastentoilet’.
‘Pasen, gastentoilet, ik schrijf het direct even op mijnheer de Bruin anders ga ik dat weer vergeten’
‘Juist ja, dat komt dus allemaal in je PEOP, snap je? En dan voor de zomer een pilotpoepje hier om de hoek, bijvoorbeeld een keer ’s avonds, na werktijd…’
‘kan ik die uren ook wegschrijven als overwerk mijnheer De Bruin?’
‘Eh, dat moet wel lukken denk ik De Boer, maar laten we eerst nu maar eens de doelstellingen voor Pasen concretiseren en S.M.A.R.T maken De Boer, dan zijn we al een heel end’
‘Begrepen mijnheer de Bruin, het poepen moet SMART gemaakt worden’
‘Met helder omschreven tastbare producten’
‘He getsie mijnheer De Bruin’
‘Nouja, spreekwoordelijk dan he…’
‘Ah, spreekwoordelijk tastbare producten’
‘Precies. Nou, dan zijn we erweer doorheen’
‘Er valt een last van me weg, mijnheer de Bruin’
‘Van mij ook De Boer, een hele opluchting, moet ik eerlijk zeggen.’
‘Dag mijnheer De Bruin’
‘Tot volgend jaar maar weer, De Boer!’

Popularity: 13% [?]

Moeders Wanhoop, die legendarische Nijmeegse studententheatergroep met eeuwige potentie, besteedde haar laatste jaar - voor de groep in ruzies, roddel, achterklap en affaires uiteenviel, aan de cult-productie “Zundapp”. Zundapp was een meesterlijke voorstelling, het was filosofie, humor, gezinsproblematiek, liefde en de kern van het wezen van de essentie van de zin van het leven in ‘e’en grote wervelende roadmovie langs het Hollandse Platteland. Alles in Zundapp draaide om Johan, tegelijk ook de grote afwezige, want we krijgen Johan nooit te zien. Johan is een mythe, een spook in het hoofd van de figuren op het toneel. Johan staat model voor alles wat wij in de moderne hedendaagse maatschappij…

Afijn, dat stuk is dus nooit voltooid. Maar er zijn wel resten bewaard gebleven, zoals enkele studiosessies van de onvolprezen titelsong Zundapp. De originele tekst luidt:

Johan geeft een feest in de schuur van zijn Pa
Het zou toch echt wat wezen als je met me mee gaat
Het bier is gratis maar ze hebben ook sap
Zet je helm maar op en stap maar op mijn Zundapp

Op de Zundapp
Lekker op de Zundapp met je armen om me heen
Op de Zundapp
Lekker op de Zundapp we kunnen overal heen

Klik hier voor een korte impressie
(Overigens, ooit wel eens de website van Moeders Wanhoop bekeken?)

Popularity: 12% [?]

Ik loop met de wandelwagen van de schouwburg richting de Sterrenwacht. De bomen zijn oud, groot en krom. Hangend over het zwarte water laten ze omstebeurt bladeren vallen. Het is koud, maar niet *te* koud. Een frisse waterkou die je wakker houd. De regisseur van deze dag heeft het pad langs de Singel met een nonchalant gebaar gevuld met een handvol zwervers en joggers. In het water plaatste hij een hagelschot eenden. Daartussen en enkele jonge vader met wandelwagen, uiteraard. Het decor oogt prettig. De zwervers overheersen niet, maar zijn wel aanwezig. Er zijn veel joggers, misschien iets te veel, maar goed, ze zijn ook zo weer voorbij. De wandelwagens staan stil bij de eenden. Een typische zondag.

Op het Lepelenburg komt een rondvaartboot de hoek om botteren. Weinig toeristen vandaag, de boot is maar een kwart gevuld en blijkbaar toch maar vertrokken. De vrouw met de hand aan de microfoon is een uitgebreid verhaal aan het vertellen en wijst daarbij met haar arm fanatiek in mijn richting. De toeristen volgen haar wijzende vinger en aanschouwen het decor. “On the left side you can see typical Utrecht people taking a sunday walk with their children alongside the canal, together with the many joggers. We do not have a lot of homeless people but some of them you see here as well. Please don’t feed the ducks”.

Ik kijk achter me. We zoomen uit voor het totaalshot met de Dom.

Popularity: 13% [?]

‘Nee maar weet je wat het is, daar gaat het ook helemaal niet om.
Gerard hing onderuitgezakt in zijn fauteuil en keek de kring rond. Hij pikte een olijfje uit het keramieken bakje en vervolgde: ‘wat ik bedoel is: zou je niet beter OF heel goedkope, OF heel duurzame spullen kunnen kopen?
‘hoe bedoel je, vroeg Maarten. Maarten zat, als altijd, kaarsrecht op een houten stoel, zijn handen tussen zijn benen gevouwen.
‘nou, kijk, neem nou de Albert Heijn. daar koop je spullen die net niet heel exclusief zijn, handgemaakt, of van een biologische boer, of weet ik wat, maar ook weer niet het allergoedkoopste spul, echt goedkoop bedoel ik
‘zoals de Aldi’, riep Johan vanuit de keuken, ‘iemand nog toastjes trouwens?
‘precies, zoals de Aldi. nou, goed. mijn theorie is als volgt. - ja lekker toastje brie Johan! laat maar komen! - de vraag is deze: hoe zorg je voor een verandering van een situatie?
‘je spreekt nog steeds in raadselen, Gerard’. Maarten pakte voorzichtig een toastje van het bord dat Johan hem voorhield en nam een klein hapje, met zijn hand de kruimels opvangend.
‘de vraag is: hoe zorg je voor verandering? nou, er is maar een manier om voor verandering te zorgen: je moet een significante bijdrage leveren. een significante bijdrage ligt *nooit* in het midden. die is niet gemiddeld.
‘whooo, gerard, his mind is working fast’. Lydia grinnikte en ging door met CD’s zoeken in de uitgebreide collectie van de beide heren. ‘too bad it is working so fast that none of us can keep up. sorry gerard, je genialiteit gaat in de banaliteit van je naasten ten onder.
‘ja maar ik ben ook helemaal niet duidelijk. misschien slaat het ook wel nergens op hoor maar ik had ineens zo’n idee. kijk, het is een beetje hetzelfde als dat je beter een beetje extreem kan stemmen voor de verkiezingen. want uiteindelijk wordt het toch wel weer een soort van gemiddeld PvdA/D66/CDA achtig beleid maar als je dat al gaat stemmen dan stem je wat iedereen al stemt en dan stem je eigenlijk al van te voren op een compromis. en dat is, ja, op de een of andere manier is dat niet goed. ik weet niet… alsof het er dan minder toe doet wat je gestemd hebt.
‘maar als ik SP stem dan weet ik dat mijn stem evengoed weggegooid is, nietwaar? zei Lydia.
‘nou, ja, dat hangt er maar vanaf hoe je het bekijkt. het feit dat SP er is maakt dat de middenpartijen zich rekenschap geven van het feit dat er nog iets extremers is dan zij. dat zorgt ook voor een aanpassing van hun eigen discussies. en die kleine impuls vanuit de SP zou wel eens meer invloed op de *verandering* van denkbeelden en beleid kunnen hebben dan de grote massa van stemmers die gewoon precies stemt wat er mooi in het midden ligt. het is gewoon statistiek: als je in het midden stemt stem je wat iedereen stemt en dan doet het er dus helemaal niet meer toe wat je gestemd hebt
‘tenzij er sprake is van een binomiale verdeling in de politieke voorkeuren van het nederlandse volk, natuurlijk’ riep Johan vanuit de keuken. ‘iemand zin in zo’n spaans worstje? ze zijn heel lekker hoor’
‘ok, binomiale verdelingen daargelaten. maar wat ik eigenlijk zeggen wilde
‘hee, Lenny Kuhr, te gek zeg. dat je daar een CD van hebt
‘o zet maar op hoor, dat is al een hele ouwe. Anyway, wat ik zeggen wilde: als je nu je geld zo nuttig mogelijk wilt besteden in de supermarkt. je wilt levensmiddelen kopen, maar je hebt een beperkt budget. wat ga je dan kopen? het liefst ga je naar de biologische winkel en koop je ‘goed spul’, nietwaar? maar als je daar geen geld voor hebt kun je ook bij de albert heijn ‘gewone producten’ kopen en dat is toch een stuk goedkoper
‘en gezellig, ik vind de Albert Heijn gezellig’, zei Lydia
‘los daarvan. het is goedkoper. Maar je kunt ook ECHT goedkoop kopen bij de Aldi
‘maar dat is ook ECHT slecht spul.
‘precies. nu, mijn stelling is dat je beter een paar dure producten kunt kopen bij de biologische winkel en dan voor de rest het ALLERGOEDKOOPSTE wat je maar kan vinden bij de Aldi. En juist niets er tusssenin. Geen midden, Geen ‘gemiddeld eten’. Dan maak je tenminste een verschil, met de mogelijkheden die je hebt.
‘maar je doet dan juist het slechtste en het beste tegelijk, middelt dat niet uit dan? is Aldi en Biowinkel samen geen Albert Heijn?
‘Dat is nu PRECIES wat ik probeer uit te leggen: dat is NIET hetzelfde. twee extremen die samen een gemiddelde *vormen* zijn altijd veel beter dan het gemiddelde zelf. net zoals het ook beter is dat sommige mensen VVD stemmen en andere SP, dat is samen genomen altijd nog beter dan D66, ook al zou je zeggen dat het, gemiddeld genomen, op hetzelfde neer komt. Aan de ‘input’-kant is het namelijk helemaal niet hetzelfde
‘de input kant, ojee, ik zit weer op een ander golflengte Ger. Mag ik deze CD van je lenen?
‘Zou je zeggen’, vroeg Hein, die tot dan toe zijn mond gehouden had ‘dat volgens jouw redenering, muziek uit de CD speler dus ook veel beter zou klinken als je al het midden wegdraait, en alleen het laag en het hoog laat horen?
‘Eh, nou,… tja, dat weet ik niet zo…
‘Ja Gerard, dat is wel wat je zegt eigenlijk. Bedoel je dit?’ Lydia draaide de treble en de bass voluit. Lenny Kuhr dreunde door de kamer.
‘Uitgeluld Gerard’, riep Johan, die met worstjes en blokjes kaas weer de kamer binnen was gekomen. ‘Hier, neem maar lekker een stukkie worst, om bij te komen. Die Spaanse die jij zo lekker vindt. Van de Albert Heijn!

….

Popularity: 13% [?]

Ik moet eigenlijk gedichten schrijven, maar ik zit te kijken naar alle afleveringen van de Keuringsdienst van Waarde.
Fantastisch. Dit moet je echt gezien hebben. De schellen vallen van je ogen.

Ik had ooit alleen de aflevering gezien waaruit bleek dat Bar Le Duc bronwater gewoon bij mij uit de Utrechtse kraan komt, maar zoals ik al had kunnen vermoeden: het is met willekeurig welk ander product niet anders. We laten ons categorisch neppen, de hele dag door.

Eigenlijk heb ik zin om al mijn gekochte Sinterklaaskadootjes nu meteen maar bij het grof vuil te zetten…

Kijk alle afleveringen hier

Popularity: 12% [?]