JellevanDijk.org

Norbert Wiener, grondlegger van de cybernetica, zei ooit over het woord feedback dat hij het een lelijk woord vond, dat hoogstens nog refereerde aan ‘eating your own vomit’.

Feedback is een modewoord, eigenlijk al weer passee. Maar in de techniek heeft het een hele duidelijke betekenis. Houd een microfoon bij een speaker en je krijgt een ontzettende lelijke piep: feedback. Ook wel ‘rondzingen’ genoemd. Je moet natuurlijk iets weten van de overdracht van informatie en signaaltheorie om precies te verklaren wat feedback is.

Bestaat feedback alleen in continue systemen, zoals geluidsinstallaties? Of bestaat het ook in discrete systemen? Discrete systemen? Nou bijvoorbeeld email. Je stuurt een email, of je stuurt hem niet. De email is onderweg, of hij is niet onderweg. De email komt aan, of hij komt niet aan. 1/0 Aan of Uit. Emailcommunicatie is een discreet systeem. Emails zijn losse, afzonderlijk detecteerbare pakketjes informatie. Een experiment voor in de vakantie: spreek met uw collega het volgende af: Jij ‘redirect’ al je inkomende mail naar je collega. Je collega ‘redirect’ al je inkomende mail naar jou. De hypothese: Er ontstaat geen feedback, geen email-equivalent van de PIEEEEEEEEEEP in je geluidsboxen. Want email is discreet.

Wie durft het te proberen? Wat gebeurde er? Wat ging er mis? Was er ‘iets’ dat toch wel erg leek op ‘feedback’, maar dan met emails?

(PS Niet aan de ICT-dienst vertellen!)

Ben benieuwd naar de resultaten!
Jelle

Popularity: 6% [?]

Vandaag een extra interessante experimentele conditie in het treinexperiment (zie gisteren):

De NS laat een extra korte trein het station binnenrijden. Ruim op tijd, zodat de trein goed volloopt. Als alle coupees vol zijn, ook de staanplaatsen (dat zijn de plekjes, waar je nog tegen de zijkant van een bankstel kan leunen) en de balkons helemaal uitpuilen, zodat er zelfs al mensen op het perron blijven wachten, wordt er het volgende omgeroepen:
“Dames en heren, deze trein is te vol. Hij zal op dit moment niet vertrekken. We proberen een extra treinstel te regelen”.
Op het andere perron vertrekt over 5 minuten ook een trein naar dezelfde bestemming maar die doet er normaalgesproken tien minuten langer over.

In de resultaten ontwaren we een patroon dat twee typen mensen onderscheidt: de wachters en de switchers. Wie stapt over? Als er genoeg mensen over stappen, is de trein weer leeg, en kunnen we alsnog als eerste vertrekken, zo denken de wachters. Er stappen vast niet genoeg mensen over, en als ik nu wel overstap, heb ik in ieder geval een zitplaats, en kom ik zeer waarschijnlijk ook nog eerder aan dan de wachters, zo redeneren de switchers.

Waar hoort u bij?

Ik was een switcher.
En ik kwam 20 minuten eerder aan dan de wachters. YESSSSSSS!!!!!

Popularity: 6% [?]

altijd gedacht dat mensen uniek waren in het gebruik van gereedschap. weer een illusie minder
filmpje van een slimme kraai

Popularity: 6% [?]

De trein is weer korter geworden. Een collega van mij viel haast flauw, de conducteur werd achtervolgd en nog net niet in elkaar geslagen en de gezichten stonden zowel ’s ochtends als ’s avonds op onweer: het is zomerdienst bij de NS. Bij de spoorwegen begint de zomervakantie op 1 juli. Geen idee hoe lang hij duurt, ik vrees dat het niet alweer over drie weken over is, toch de gemiddelde zomervakantie voor de gemiddelde forens. Een zomervakantie van twee maanden voor de NS betekent dat alle dagelijkse reizigers in ieder geval vier tot vijf weken moeten proppen: als haringen in een ton.

Ik stel een experiment voor. Sociale psychologie. Vraagstelling: Hoe broos zijn onze beschavingsnormen en wat komt er voor in de plaats indien deze normen verlaten worden?

Methode van onderzoek: Per week verkorten we de trein met 1 coupee of coupee-deel (heb geen streepjes op de eej dus vergeef me de jaren zeventig spelling). We spreken hier dus van een zogenaamde “parametrische variatie”: de lengte van de trein wordt in stapjes teruggebracht naar nul. We kijken vervolgens of er een significante trend is in de samenhang tussen deze parametrische variatie en de volgende vier gedragscriteria:

1. Het gemiddelde volume van het spraaksignaal van de reizigers tezamen gemeten over een periode van 5 minuten voor vertrek tot aan vertrek, op het perron.
2. Het aantal reizigers dat gewoontegetrouw achterin de trein zijn ingestapt, te horen kregen dat dit deel in de zomerdienst niet naar Den Haag rijdt maar naar Rotterdam, uitstapt en vervolgens de gehele reis moet staan in het gangpad en daarbij een of meer van de volgende woorden uit: “verdomme”, “gatver”, “shiiiiiit”, “krijg nou de tering”, “kut-NS”.
3. Het aantal reizigers dat niet langer wil opstaan voor een zwangere vrouw
4. Het aantal reizigers dat zich in een straal van 30 cm rondom de treindeuren bevindt op het moment dat de trein net binnengereden is, maar terwijl de aangekomen reizigers IN de trein nog NIET zijn uitgestapt.

Het verval van onze beschaving wordt gedefineerd als 1 - het genormaliseerde gemiddelde van 1 tm 4.

Ik denk dat de NS wel wil sponsoren. Het experiment is immers al begonnen.

Popularity: 6% [?]

wim de bie gooit zijn oude afstandsbedieningen weg op zijn log van vandaag.

Popularity: 5% [?]

Hallo daar arme Microslaven,

Lieve Microslaven, ik steek jullie een hart onder je riempje. Ja, ik leef met jullie mee, werkelijk waar. Kijk vroeger, toen waren wij ook zo. Vroeger, waren wij net als jullie. Kijk, je weet eigenlijk niet beter he, je raakt eraan gewend, je doet gewoon wat je denkt dat goed is. Ik zei nog tegen mijn vrouw, ik zeg, wij wisten ook niet beter. Wij zijn net als hun geweest. Wij kunnen hun nu niet negatief door het slijm halen. En mijn vrouw zei, schrijf dan wat aardigs voor ze. Steek ze een hart onder hun riempje. Dus dat doe ik dan, want zo ben ik dan ook wel weer. Je gaat je ouwe mede-microslaven natuurlijk niet afvallen he, buddies voor altijd!

Maarja, aan de andere kant, nu ik dus dat leven achter mij gelaten heb, nu ik die stap genomen heb, nu wil ik er eigenlijk ook zo min mogelijk aan herinnerd worden. Ik bedoel, ik weet wel dat jullie het ook niet kunnen helpen, dat je vast zit, in die situatie, maar wij horen nu bij *hun*, snap je, bij die anderen.

En het is zo LEUK hier. We hebben nu echt het gevoel dat we ERBIJ horen. Dat we eindelijk GEACCEPTEERD worden. Dat we al die tijd aan het dwalen waren, maar nu het RECHTE pad gevonden hebben. Eerlijk waar, je vraagt je af: waarom heeft het zo lang geduurd? Waarom nu pas die stap? We zijn terug bij de kudde. Het voelt als, ja, als thuiskomen.

Dus het punt is een beetje, als we nu nog teveel met jullie omgaan, ja, dan zou dat toch een beetje op ons afstralen. Dan zouden ze hier toch misschien een beetje denken: ze zijn het nog, een beetje, ze zijn nog niet echt veranderd. Ze eten van twee walletjes. Ze willen allebei.

Dus ik denk dat jullie het wel een beetje snappen, dat we wat minder contact zullen zoeken de komende tijd. Dat we ook een beetje tijd en ruimte nodig hebben voor onze nieuwe vrienden. Voor onze Apple-buddies, snap je? Dat snappen jullie toch wel?

Jullie zouden vast en zeker het zelfde gedaan hebben. Sterker nog, het kan, het is nog niet te laat. Bevrijd je uit het juk van Bill

Microslaven aller landen, verenigt u!

Het allerbeste,
en veel sterkte

vanaf de nieuwe Ibook G4…

Mede namens mijn vrouw,

Appeltje-Q, over en uit.

Popularity: 6% [?]