JellevanDijk.org

Wat een drukte. Einde van het blok, begin van het blok, als je niet in het Hoger Onderwijs zit heb je niet beseft wat een hectische tijd we hebben doorgemaakt, met zijn allen. Maar ik ben terug, met vernieuwde recepten en vertrouwde garnituur.

Hoger onderwijs. Volgens mij noemen alleen HBO-instellingen het zo: Hoger Onderwijs. Universiteiten zeggen gewoon Universiteit. Of Academische Instelling. En daar horen de HBO’s dan niet bij, dus. Balen voor al die management-design-school-of-business-human-resource-development-technology-assessment opleidingen die ons rijk land rijk is: ze horen er gewoon niet bij. Balen.

Afijn, ik wilde iets leuks schrijven over twee artikelen die ik de NRC had gelezen. Het zou een prachtig artikel worden. De overheid, die haar taken heeft overgedragen aan de markt, en de docent, die tegenwoordig zijn taken overdraagt aan de student. Zoek het zelf maar uit, zeggen overheid en docent. En de uitvoerende instanties (het UWV, de energiemaatschappij, de NS, en mijn studenten) worden als vanzelf allemaal zesjes-jagers. Twee opiniemakers schreven prachtige artikelen en ik zag een formidabel geniale link: hoe marktwerking en zelfsturing leidt tot nivellering en kwaliteitsverlies. In het onderwijs en in de maatschappij als geheel. Maar ik kan ze niet meer vinden. En ik mag ook niet inloggen op www.nrc.nl omdat ik mijn inlognaam niet meer weet.

zucht…

Over het onthouden van pincodes en wachtwoorden dan maar. Wij moderne mensen moeten een ongelofelijke hoeveelheid onzinnige zinloze feiten onthouden. Neem pincodes, creditcardnummers, sofinummers, wachtwoorden, postbankpasnummer, bankrekeningnummer (2x) etc.. etc.. etc.. Donald Norman, een bekende guru op het gebied van gebruiksvriendelijkheid, onderscheidt verschillende soorten kennis die wij normaliter in ons geheugen hebben opgeslagen. Kennis kan bijvoorbeeld gebaseerd zijn op redeneren, zoals het feit dat 8 * 8 = 64 altijd nog gereconstueerd zou kunnen worden mochten we het even zijn vergeten. Kennis kan ook geassocieerd worden met andere kennis die wat dieper in ons geheugen ligt opgeslagen. Ezelsbruggetjes werken volgens dit principe. Maar veel kennis heeft helemaal geen structuur. Neem bijvoorbeeld wachtwoorden. Ik moet inloggen op mijn werk (in 3 systemen), Thuis in mijn email, thuis voor dit weblog, en dan nog voor diverse websites zoals bijvoorbeeld www.nrc.nl. Dan beheer ik ook nog de website van mijn oude theategroep www.moederswanhoop.nl. Daar kan ik nu niet eens meer bij, omdat ik het wachtwoord niet meer weet dat ik nodig heb om in te loggen op de server! En ga dan maar eens een uur aan de helpdesk hangen (met je kin op de toonbank) om een oplossing te forceren.

Ik heb3 wachtwoorden die ik altijd gebruik, dus daar kom ik meestal wel weer uit. Ik wissel gewoon af, en als ik moet inloggen is het één van de drie. Het probleem is tegenwoordig echter niet meer zozeer het wachtwoord (password) maar de gebruikersnaam (username). Want die kan ik vaak niet zelf kiezen. Zo moet ik voor postbank.nl inloggen met 37u92d0o.

37u92d0o

HOE GA IK DAT IN GODSNAAM ONTHOUDEN POSTBANK!?!?!?!?)

Niet dat ik geen goed geheugen heb hoor. Ik onthoud de raarste dingen. Neem bijvoorbeeld dit:

weg
doel
als
tol
nek
koek
leek
vlug
kort
tafel
zoom
slapen
opeens
helemaal
vluchten
muurvast
taalwerk
doorknippen
beweeg
tandvlees
leeftijd
opdracht
waaien
loeien
goudland

Dit zijn de eerste zoveel woorden van de 1-minuut test, die ik meerdere malen heb mogen beproeven op de basisschool. Dat is 16 jaar geleden dat ik die kaart voor het laatst onder ogen heb gehad. Maar ik kan dit rijtje moeiteloos opnoemen. (Tot aan goudland. Wat volgens mij helemaal geen woord is. Maar in mijn herinnering stond het er echt: goudland).

Wie weet er nog gekke dingen, waarvan je denkt: waarom weet ik dit in godsnaam? Comments welkom…

Ik ga nog even op zoek naar die kranten, ondertussen…

[ deze week niet op jelle29121975.blogspot.com:
- 80’s party groot succes, foto’s worden op www geplaatst zodra wachtwoord server teruggevonden is
- Mirjam’s tweede echo zonder problemen verlopen, kind lijkt op vader
- Slechts 6 studenten HT een voldoende voor het onderzoeksverslag
- Warmte in salsakroeg haast ondoenlijk: lesgroep klaagt steen en been ]

Popularity: 11% [?]

Ja mensen, ik sta nu (met dank aan Tycho) op drie in Google met Jelle Blog.
Met “Jelle van Dijk” kom ik echter nog niet voor. Dus mijn nieuwe oproep is of je me wilt zoeken via Google met Jelle van Dijk. Ik heb in dit stukje heel vaak Jelle van Dijk (Jelle van Dijk) geschreven dus na de volgende “Crawl” van Google moet dat een hit opleveren.

Student J. van Dijk.
Op dit moment vind je met “Jelle van Dijk”, naast een samenvatting van mijn scriptie, een nooit in werking gestelde homepage van de student Jelle van Dijk. (Ja veel verderop, pas bij pagina 8 ofzo). Heeft wel iets triestigs, zo’n lege pagina, maagdelijk wit nog, zonder titel: een plekje in cyberspace dat gereserveerd is voor mij, maar nooit gebruikt is en ook nooit meer gebruikt zal worden. Immers, ik ben geen student Jelle van Dijk meer, de student Jelle van Dijk, de eigenaar van deze webpagina, bestaat niet meer.

Dat kunnen we ook even wat gestructureerder analyseren: De ontologische status (ontologie = zijnsleer) van student J.van Dijk kunnen wij zowel vanuit menselijk- als technologisch perspectief bekijken. In beide gevallen komt het er op neer dat ik, als student, kassiewijle ben:

Het menselijk perspectief:
Sociaal-maatschappelijk, of psychologisch gezien, heb ik er geen behoefte meer aan mezelf te etaleren als een student. Een alumnus, dat wil ik nog wel zijn, ergens met jasje en dasje op een reunie ouwe koeien ophalen uit de Nijmeegse sloot. Afgelopen weekend nog, met Mirjam lekker gegeten in de Plak, for old times sake. Maar een student, nee, zo zie ik mijzelf niet langer. (Ook het publiek in de Plak bestond grotendeels uit dertigers. Grappig hoe een café vaak met de doelgroep meegroeit).

Het technologisch perspectief
Maar ook technisch gezien is het voorbij met die tijd. De pagina www.student.kun.nl/~j.vandijk is namelijk niet meer voor mij toegankelijk, omdat ik de inloggegevens niet meer heb en natuurlijk mag ik van de ICT-dienst niet zomaar inloggen op een universiteit waar ik niet studeer. Dus al zou ik willen, de weg is geblokkeerd en afgesloten, geen reincarnatie voor j.vandijk.

Conclusie een aanbevelingen
Ik moet vandaag de hele dag verslagen nakijken, vergeef me de daarom de formats. Afijn. Concluderend kunnen we stellen: Ik ben volledig human-technologisch afgestudeerd. Student Jelle van Dijk is dood. Leve Jelle van Dijk. Rest enkel nog die lege pagina, waar niemand op kijkt, en waar niemand op schrijft. Nu ja, wellicht dat enkelen van jullie de link even aangeklikt hebben, als een vergeten grafsteen die door een toevallig passerende voetganger bekeken wordt. Dat biedt dan nog enige troost, voor die student J. van Dijk, al is hij er zelf niet meer bij om het mee te maken.

(Ps zo dat was even weer genoeg Jelle van Dijk, arme lezer, ik leef met u mee. Vanaf morgen weer andere onderwerpen op de agenda. Zo is die ballonvaarder ook nog steeds niet langs komen vliegen…)

Popularity: 11% [?]

Vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe
Vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten waar naar toe
Hoe ver moet je gaan
De verre landen zijn oorlogslanden
Veiligheidsraadvergaderingslanden, ontbladeringslanden, toeristenstranden
Hoe ver moet je gaan
Vluchten kan niet meer

Tekst Annie M.G. Schmidt
Muziek (zelf mee te neuriën) Harry Bannink
Gecopieerd van catshome

Popularity: 12% [?]

Een niche in die oneindig brede waaier van menselijke persoonlijkheidstrekken: bibliothecarissen met humor:
http://www.ifla.org/I/humour/humour.htm#light

Ik moet zeggen, ik moest best lachen:

Announcing the New Built-in Orderly Organized Knowledge Device, Otherwise Known as the BOOK!

It’s a revolutionary breakthrough in technology: no wires, no electric circuits, no batteries, nothing to be connected or switched on. It’s so easy to use even a child can operate it. Just life its cover. Compact and portable, it can be used anywhere–even sitting in an armchair by the fire–yet it is powerful enough to hold as much information as a CD-ROM.
Here’s how it works: each BOOK is constructed of sequentially numbered sheets of paper (recyclable), each capable of holding thousands of bits of information. These pages are locked together with a custom-fit device called a binder which keeps the sheets in their correct sequence. By using both sides of each sheet, manufacturers are able to cut costs in half.
Each sheet is scanned optically, registering information directly into your brain. A flick of the finger takes you to the next sheet. The book may be taken up at any time and used by merely opening it. The “browse” feature allows you to move instantly to any sheet, and move forward and backward as you wish. Most come with an “index” feature, which pinpoints the exact location of any selected information for instant retrieval.
An optional “BOOKmark” accessory allows you to open the BOOK to the exact place you left it in a previous session–even if the BOOK has been closed. BOOKmarks fit universal design standards; thus a single BOOKmark can be used in BOOKs by various manufacturers.
Portable, durable and affordable, the BOOK is the entertainment wave of the future, an many new titles are expected soon, due to the surge in popularity of its programming tool, the Portable Erasable-Nib Cryptic Intercommunication Language Stylus…

Popularity: 10% [?]

Ik ben voor vrijheid. Ik heb zelfs nog een sjaaltje met Popie-Jopie. Die zijn geld waard, want ze waren destijds verboden. Hoorde ik vandaag, op het nieuwe weblog van Jos.

Ik heb nu al drie mensen geinpireerd tot het beginnen van een weblog. Dat waren ook zo ongeveer de drie mensen die mijn weblog wel eens lazen. Is dat het scenario, dat die drie mensen die mijn weblog lazen nu zelf gaan webloggen, zodat ze geen tijd meer hebben om mijn hersenspinsels te lezen? Lijkt een beetje op kinderen krijgen misschien: je maakt iets dat weer iets maakt en dan gaat dat eerdere ding ook als eerste de pijp uit. Alleen gaat de cyclus dan wat sneller: weblogs worden snel oud. Ach, als bejaard-weblogger wordt er toch uberhaubt niet meer naar je geluisterd (mijnheer Sonneberg)… Vroeger, vroeger was alles beter.

Grappige cartoon die altijd bij Lennart op de plee hing (hangt?):
Man op stoel zegt: Gisteren was alles beter
Onderschrift: Beginnende ouwe lul.

Popularity: 11% [?]

> Hello. Please state your problem.

Lieve Eliza, ik zit vast.

> Please continue

Nou laat ik het anders zeggen: het begon al voor het weekend. Toen zat ik vast, in Utrecht. Niet in het nieuws gezien? “Er rijden geen treinen van en naar dit station. Advies: Utrecht CS mijden”. Ha ha ha (Cynisch lachen gaat over in hoesten en gerochel).

> Why do you say treinen?

Ach ja Eliza, je hebt weer helemaal gelijk. Aan de NS kan het toch niet liggen dat ik een opgesloten gevoel heb, naar mezelf toe? Nee, die treinstoring is slechts symptomatisch voor de werkelijke ziekte die in mij woekert, als je begrijpt wat ik bedoel. God, wat is dat toch, dat ik af en toe zo enorm helemaal op slot zit, zo ontzettend mezelf in een hoekje plaats, waar ik dan helemaal niet meer uit kom? Waarom heb ik dan ineens ongelofelijk zoiets heb van: nee, nu even niet? Dat ik als het ware denk bij mezelf: hee daar Jee, gaat dat nog wel goed komen, met jou enzo, met mij dan dus, zeg maar?

> Please continue

Ja wat valt er nog over te zeggen. Soms zit ik gewoon even in de put. Ik denk dat het daar op neer komt. Kijk, daar krijg ik het weer. Ik krijg ineens een heel erg ongemakkelijk gevoel ook. Het bekruipt me vanuit mijn buik zo mijn nek in, ik … ik… (zucht) Ik kan niets meer zeggen hoor.

> Please take a tissue

Bedankt (snotter). Kijk, dat op slot zitten, zouden andere mensen dat nou ook wel eens hebben? Dat ze even niet meer weten waar ze met zichzelf naar toe moeten? Volgens mij is dat echt iets van mij. Ik kan het gewoon allemaal niet aan! Neem bijvoorbeeld die nieuwe, Sander, die is lekker bezig. Waarom hij wel? Waarom ik niet?

> Why do you say andere mensen?

Ja ik weet het, het gaat niet om hen, het gaat om mij, ik ben er weer omheen aan het draaien. (zucht). Het is aan mij. Dat begrijp ik ook wel. Tijd voor actie. Genoeg gezeurd. Tijd dat ik er iets aan ga doen, Eliza, tijd dat ik het roer weer in eigen handen neem. Het heeft nu echt lang genoeg geduurd. Je moet die dingen niet laten etteren, je moet door de zure appel heen bijten.

> Please continue

Precies. Continue. Voorwaarts. Allez. Ik ga het initiatief weer naar me toe trekken. Ik zal mijn assertiviteit in de strijd gooien, ha! ik heb heus nog wel meer pijlen op mijn boog, de eerste klap is een daalder waard en als ik nu een stap zet dan volgen er nog wel meer schapen over die dam. Wie doet me wat, immers? Wie gaat mij vertellen hoe ik mijn leven moet leiden? Ik kan de hele wereld aan! Ik ga gewoon achter die computer zitten en ik schrijf dat stukje! Ik wist wel dat ik het kon, Eliza, maar dat was ik alleen even vergeten! Bedankt Eliza, dat je me er doorheen hebt geholpen, door dit vreselijke weekend. Bedankt!

Popularity: 11% [?]

Sssst, niets zeggen, maar ik zit nu bij P. in huis en het kindje L. slaapt en P. zit op de WC en ik schrijf stiekem een stukje op mijn weblog. Het bewijs is geleverd: met kind kun je nog steeds een moment vinden om je zieleroerselen aan het web toe te vertrouwen.

Popularity: 11% [?]

Voor mensen die verder willen praten maar niemand hebben om mee te praten:
Praat met Eliza, de internet-therapeut!

Zie Pim’s blog voor details

Popularity: 11% [?]

Er wordt veel gepraat. Discussies, goede gesprekken, vergaderingen, overleg, team-dagen, thema-kringen, kroeggesprekken, een babbeltje bij de bakker, het is alsof we er geen genoeg van kunnen krijgen. We kunnen er geen genoeg van krijgen. Dit onderwerp is mede relevant omdat ik ondertussen meerdere malen heb uitgelegd gekregen hoe een nieuwe Paus gekozen wordt. Sinds het overlijden van onze geliefde Wojtila, weet ik nu precies hoe dat in zijn werk gaat. Mirjam wist het al, want die had het Bernini Mysterie gelezen, maar omdat ze dat een vreselijk slecht boek vond (maar toch ook wel leuk om te lezen afijn) ga ik er hier de link niet van geven. De 117 kardinalen, van wie er slechts 3 al eerder aan deze procedure hebben deelgenomen, gaan met zijn allen in de Sixtijnse Kapel zitten - in Conclaaf - en ze mogen er pas uit als ze hebben besloten wie de nieuwe Paus wordt. Elke ochtend en avond stemmen en geen gemail, getelefoneer of internet: Simonis zal zijn zakradiootje bij de ingang moeten afgeven. Alleen maar praten praten praten tot je er samen uit bent. Met die 114 nieuwelingen heb ik nog wel wat ervaringen te delen die wellicht nuttige tips opleveren voor een vruchtbaar sixtijns overleg. Het betreft mijn ervaringen van maandag 4 april (ja vandaag ja).

Eerste gepraat: Maandag 4 april 10:00 - 13:00
Overleg der kenniskring aan de Haagse Hogeschool. Wij overlegden, vergaderden, kibbelden en kabbelden zoals gewoonlijk zonder enige structuur of agenda 3 uren lang over diverse zaken die ik nu al weer voor de helft ben vergeten omdat er immers geen structuur of agenda was. Ik heb daar gekregen wat ik wilde halen, namelijk dat ik iemand daar precies heb gezegd wat ik er van vond dat hij zijn werk niet had gedaan, maar dat gebeurde al voor de vergadering dus dat telt niet. Tijdens de vergadering werd er mijns inziens niets van enig nut of waarde gedeeld. Waarde kardinalen: voor u begint te conclaven, spreek goed met elkaar af: waar gaan jullie het over hebben. En beslis van te voren, helder, meetbaar, controleerbaar: wanneer is het overleg afgelopen? Gezien de concrete taak die jullie staat te wachten lijkt dat in eerste instantie niet zo’n probleem maar ik kan jullie uit ervaring vertellen dat van de meest simpele vergaderingen een hel gemaakt kan worden, als je maar wilt.

Tweede gepraat: Maandag 4 april 13:00 - 14:00
Lunchoverleg met de schrijvers van Het Artikel. Niets zo gevaarlijk als een lunchoverleg, kardinalen. Er wordt voortdurend opgestaan, als belangrijke knopen doorgehakt moeten worden begint er weer eentje over “een rondje koffie”, mensen moeten plassen, enzovoorts. Vermijd het lunchoverleg als het enigszins kan. Vooral als er eigenlijk niet zozeer overlegd moet worden alswel gewerkt, we moesten immers een artikel schrijven en dat doe je niet al lullende, zou je denken. Uiteindelijk besloten wij gedrieen tot precies hetzelfde als-dat wij twee weken eerder ook al hadden besloten. Dit mocht de pret niet drukken: we waren allemaal volmaakt tevreden over de afloop van de vergadering. Kardinalen: ook als u denkt de oplossing op tafel te hebben, wees dan streng doch rechtvaardig: is er werkelijk significante vooruitgang geboekt? Of bent u niet verder gekomen dan de dag van gisteren?

Derde gepraat: Maandag 14:00 - 16:00
Personeelsoverleg met het gehele team. Hier kunnen vele dingen mis gaan. Het is het soort overleg waar niemand tijd voor heeft maar waar iedereen verplicht bij moet zijn. En iedereen wil wat maar niemand wil er wat aan doen. Helemaal lastig wordt het als de voorzitter, die ook notulist is, en ook de teamleider, niet op tijd aanwezig is. Dat moet je goed regelen, waarde kardinalen, zorg dat die kamerlenko of hoe heet-ie gast in ieder geval als eerste binnen is. Geef hem een grote erestoel, een paarse muts, een staf en een secretaresse voor de notulen. Tweede aandachtspunt: zorg dat je je ook aan de agenda houdt. Iedereen heeft belangrijke zaken te melden maar niets zo erg als een vergadering waar het plotseling toegevoegde agendapunt als eerste wordt besproken en dat dat dan vervolgens de hele vergadering opslokt! Stel je voor kardinalen, dat je besluit, voor je aan het echte werk gaat beginnen, eerst nog even te bespreken hoe de nieuwe kamerverdeling in het vaticaan gaat worden geregeld nu iedereen immers weer een plaatsje mag opschuiven in de pauselijke hierarchie, en dat je er dan achter komt dat je daar al 10 dagen mee kwijt bent! Niet doen! Niet doen! Eerst de belangrijke zaken, en als er tijd over is de nagekomen berichten en Wat Verder Ter Tafel Komt. En laat die kamerlenko dan ook alle nutteloze uitwijdingen en oeverloze discussies direct afkappen. En kardinalen die telkens weer willen vertellen wat hun buurman ook al heeft gezegd, maar in andere woorden, die moet je er direct uittrappen. Die komen zowiezo niet in aanmerking. Exit. Punt uit.

Tot slot nog een paar tips, niet voor de kardinalen, maar voor de Haagse Hogeschool:
Ik zou graag willen, dat iedereen die iets met elkaar wenst te bespreken, voor onbepaalde tijd wordt opgesloten in een ouwe kerk met renaissance schilderingen op het plafond. Die mensen mogen dan vier keer per dag stemmen, maar ze mogen er niet uit voordat ze eruit zijn, als je begrijpt wat ik bedoel. Gedurende het overleg worden er zwarte rook uit een pijp gestookt en dat wordt dan wit ten teken dat het overleg met succes is afgesloten. Een andere vorm van overleg op de Haagse Hogeschool zou ik met klem willen afraden en zelfs ten strengste willen verbieden, op straffe van verbanning naar de Hel den de Verdoemenis in het Hiernamaals.

Amen.

Popularity: 11% [?]